برای تشکیل جامعۀ واحد و امت واحده ، یک موضوع ضروری است و آن جهان بینی واحد و اعتقاد واحد است . در دوران ظهور و روزگار دولت عدل بنیاد مهدوی (ع) ، جهان بینی واحدی بر جهان حاکم می گردد و راه و روش و برنامه ها یکی است ، و یک پارچگی و یگانگی واقعی در عقیده و مرام پدید می آید ، و مردمان همه یکدل و یک زبان به سوی سعادت و صلاح حرکت می کنند.
امام مهدی (ع) که مصلحی حقیقی است و راه و روش او بر پایۀ قانون جاویدان حق و عدل استقرار دارد و با فطرت و سرشت انسان ها هماهنگ و سازگار است ، وحدتی واقعی را بر اساس اصول توحید و ایدئولوژی اسلامی پی می ریزد و همۀ انسان ها را در زیر شعار یگانه و دین واحد گرد می آورد .
امام علی (ع) به مالک بن حمزه فرمود : « ... در اینزمان قائم ما قیبام کند و همه را بر یک مرام و عقیده گرد آورد » .
امام صادق (ع) فرمود : « فوالله یا مفضّل ! لیرفع عن الملل و الأدیان الاختلاف و یکون الدین کله لله » ؛ « ... به خدا سوگند ای مفضّل ! [ امام قائم ] از میان ملّت ها و آیین ها اختلاف را بر می دارد و یک دین بر همه حاکم می گردد . »