اگر بخواهیم راز و رمز موفقیّت آن حضرت را در پیاده کردن حکومت عدل در پهنۀ زندگی بشر ترسیم کنیم می توان گفت که در آن روز هم فاعلیّت فاعل تام است و هم قابلیّت محل ، تکمیل شده است ؛ زیرا در نظام امامت که عهده دار اجرای حقّ و عدالت است ، شخص امام که در رأس آن قرار دارد نمونه و الگوی اعلا ونمایش عملی و تجسّم ظهور تمام برنامه های اسلامی و تعلیمات آن و نسخۀ سعادت بخش جامعۀ بشری است . در این نظام ، هم قوانینی که اساس عمل است به عدل ، حقّ و برقراری توازن و تعادل نظر دارد ، وهم حاکم و نظام حکومت و قوّۀ مجریه ای که اجرای این قوانین را بر عهده دارد از طریق عدل منحرف نمی شود .
عامل دیگر برای موفّقیّت حضرت مهدی (ع) در گسترش عدل در جامعه ، تکامل عقول بشر در آن عصر است . کسانی با عدل و داد در گیرند که عقلشان کامل نیست و وقتی مردم از لحاظ عقل ضعیف باشند زیر بار حکومت عدل نمی روند ؛ زیرا طبق احادیث ، عدل از جنود عقل به شمار می آید و جور از جنود و لشکریان جهل .
لذا در روایاتی از امام باقر (ع) می خوانیم : « إذا قام قآئمنا وضع الله یده علی رؤوس العباد، فجمع بها عقولهم و کملت بها أحلامهم » ؛ « هنگامی که قائم ما قیام کند خداوند دستش را بر سر بندگانش می گذارد و بدین وسیله عقول آنها کامل و افکارشان را پرورش می دهد . »
بنابراین ، عصر حضرت مهدی (ع) به جهت تکامل عقولشان و نیز عظمت نظام امامت ، به سرعت تمام ، پذیرای حکومت آن حضرت خواهند بود .