شور والتهاب انتظار موعود آخر الزمان در تاریخ پرفراز ونشیب یهودیت موج می زند . در عهد قدیم از کتاب مقدس ، سفر مزامیر داوود ، مزمور 37 می خوانیم : « به جهت وجود اشرار وظالمین مأیوس مشو ؛ زیرا نسل ظالمین از روی زمین برچیده خواهد شد ومنتظرین عدل الهی وارثان زمین خواهند شد . وکسانی که مورد لعن الهی واقع گردند بینشان تفرقه خواهد افتاد. وانسانهای صالح کسانی هستند که وارثان زمین شده و تا پایان تاریخ در روی زمین زندگی خواهند کرد » .
تب وتاب انتظار دخالت اعجاز آمیز خداوند در دوران سیطره والیان رومی بر فلسطین به اوج خود رسید ، و به همین علت هنگامی که یحیای تعمید دهنده ندا داد : « توبه کنید ، زیرا ملکوت آسمان نزدیک است .» توده های مردم پیام او را با جان و دل شنیدند ، کلمات هیجان آور او دل های شنوندگان را تکان می داد و الهام بخش گروه های ستمدیده و بینوایی بود که همواره آتش شوق انتظار برای قیام « مسح شده خدا » در قلوبشان زبانه می کشید .
آیا درکتاب مقدس یهود سخن از انتظار فرج به میان آمده است؟