دهلوی می گوید : مطابق برخی از آیات ، رجعت انسان به این دنیا امکان پذیر نیست زیرا خداوند متعال در خواست کسانی را که تقاضای رجوع به دنیا را نموده اند ردّ کرده است آنجا که می فرماید : « ... قالَ ربّّ ِارجِعونِ * لَعَلّی أَعمَلُ صالحاً فیما تَرَکتُ کَلّا إنّها کَلِمة ٌهُوَ قآئِلُها وَ مِن وَرآئِهِم بَرزخ ٌإلی یَوم ِیُبعَثون َ » ؛ « می گوید : پروردگار من ! مرا باز گردانید . شاید در آنچه ترک کردم [ و کوتاهی کردم ] عمل صالحی انجام دهم . [ ولی به او می گویند : ] چنین نیست ! این سخنی است که او به زبان می گوید [ و اگر باز گردد، کارش همچون گذشته است ] ، و پشت سر آنان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند . »
پاسخ :
1- مورد بحث ، رجعت گروهی خاص از مؤمنین و فاسقین است در حالی که آیه عموم و اطلاق دارد ، لذا می توان اطلاق آن را به اخبار رجعت برخی از افراد ، تقیـید زد.
2-ظهور آیه در تقاضای رجوع به دنیا قبل از مرگ و هنگام دیدن ملک الموت است نه بعد از مرگ ، و مورد رجعت بعد از مرگ است .
3-آیه ظهور در عدم تحقق رجعت به دنیا با طلب کافر دارد ، ومنافات ندارد که با امت های پیشین چنین اتّفاقی افتاده است .
4- آیات بسیاری نص در تحقق رجعت در این دنیا دارد ، ولذا بر فرض ظهور آیۀ مورد نظر در عدم رجوع باید ظهور آن را تأویل نمود ، زیرا نص مقدّم بر ظاهر است.
5- آیه اخصّ از مدّعی است ، زیرا مربوط به درخواست رجعت از طرف کفّـار است ، در حالی که مورد بحث اعم است .