برخی با استناد به رسالت انبیای الهی نسبت به برقراری عدالت و عدم موفقیت شان در انجام این رسالت، مدعی ناکامی انبیاء در مدیریت جوامع انسانی شده اند. به این شبهه پاسخ های متفاوتی می توان داد آنچه در این جا مورد نظر است پاسخ به آن از منظر نگاه تاریخی به ظهور است ما اگر هدف انبیاء را مقطعی و موسمی دیدیم ممکن است گمان کنیم آنان در رسیدن به هدف خود ناکام بوده اند اما اگر تلقی ما این گونه باشد که از یک سو پیامبران الهی به دنبال پی ریزی حکومت عدل جهانی بوده اند که در سایه آن همه انسان ها به فلاح و رشد برسند و همه ظرفیت انسان ها در همه مراتب انسانیت شکوفا شود و از سوی دیگر می دانستند این آرمان نیازمند برداشتن گام ها و فراهم کردن زمینه هایی است و در این مسیر باید نسل های متعددی از انبیاء و اوصیا و مؤمنان تلاش نمایند و حاصل مجاهدت های متراکم آنان در نهایت به بار خواهد نشست، اگر تلقی ما از رسالت انبیاء و تلاش هایشان این گونه باشد دیگر نمی توانیم از ناکامی آنان و ضعف مدیریتشان سخن بگوییم چرا که در این نگاه حکومت عدل جهانی موعود که در آخر الزمان شکل می گیرد همان آرمانی است که انبیاء در طول تاریخ زمینه های آن را با مجاهدت های خود فراهم کرده اند و آنچه در پایان جهان رخ می دهد حاصل تلاش های متراکم انبیاء و اولیای الهی در طول تاریخ است. در نتیجه همه انبیاء در انجام رسالت خود موفق بوده اند و همه تلاش های آنان قرین موفقیت بوده است.