از جمله اشکالات برخی بر قضیه مهدویت از سوی اهل سنت آن است که بخاری و مسلم اشاره ای به احادیث مهدویت نکرده و آنها را در صحیح خود نقل نکرده اند .و این به نوبه خود می تواند سبب وهن و ضعف این احادیث باشد .

احمد امین مصری می گوید : « از افتخارات صحیح بخاری و مسلم آن است که این گونه احادیث در آن دو وارد نشده است ، گرچه درغیر این دو کتاب از کتاب های حدیث و ارد شده است » .

همین اشکال از ناحیه اشخاصی دیگر از متفکرین غرب زده اهل سنت از قبیل شیخ محمد ابو زهره ، سعد محمد حسن ،حسین سائح لیبیائی مغربی ، سید محمد رشید رضا و شیخ بن محمود وارد شده است .

پاسخ : این اشکال مورد توجه اهل سنت واقع شده و شدیدا با آن به مقابله پرداخته اند .

« دکتر بستوی » می گوید : « اینان گمان می کنند که بخاری و مسلم احادیث مهدویت را به جهت ضعف در اسنادشان نقل نکرده اند . این گمانی باطل است ،زیرا این دو به تمام احادیث صحیح احاطه نداشته و هرگز چنین ادعایی نکرده اند ».

بخاری می گوید : « آنچه را که در کتاب خود «الجامع الصحیح» آورده ام صحیح است ولی چه بسیار احادیث صحیح السندی به جهت طولانی شدن کتابم نقل نکردم ».

مسلم بن حجاج قشیری می گوید :« من تمام احادیث صحیح نزد خود را در این کتاب «صحیح» نیاورده ام ، بلکه درصدد آن بوده ام که تنها احایثی را ذکر کنم که اجماعی است » .

حاکم نیشابوری می گوید : « بخاری و مسلم حکم به عدم صحت احادیثی که در دو کتابشان نیامده نکرده اند » .

ابن قیم جوزیه می گوید: « آیا بخاری گفته است که هر حدیثی را من در کتابم نیاورده ام باطل و غیر حجت و ضعیف است ؟ چه بسیار احادیثی که بخاری به آنها در غیر کتاب «الجامع الصحیص» احتجاج نموده ولی در این کتاب نیاورده است . وچه بسیار احادیثی که در غیر این کتاب تصحیح نموده ولی در این کتاب نیاورده است ».

عبد المحسن بن حمد العباد می گوید : « حدیث صحیح همان گونه که در صحیحین موجود است در غیر این دو از کتاب های حدیثی نیز وجود دارد ، مثل : موطأ ، صحیح ابن خزیمه ، صحیح ابن حبان، مستدرک حاکم ، جامع ترمذی ، سنن ابی داوود ، سنن نسائی ، سنن ابن ماجه ، سنن دار قطنی ، سنن بیهقی و دیگر کتب ، و ای امری در نهایت وضوح و آشکار است » .

دیگر اینکه چه کسی ادعا کرده که بخاری و مسلم توجهی به احادیث مهدویت به طور عموم نداشته اند ؟ این حرف باطل است ، زیرا این دو به برخی از احادیث مربوط به خروج مهدی (ع) اشاره کرده اند. ازقبیل:

الف) احادیث خروج دجال

بخاری و خصوصا مسلم احادیث زیادی را در باب خروج دجال از طرق مختلف نقل کرده اند .

ابن حجر عسقلانی با نقل کلامی از آبری در تواتر احادیث مهدی (ع) قصه دجال را به خروج حضرت مهدی (ع) ربط می دهد .

ب) احادیث نزول عیسی بن مریم
بخاری به سند خود از ابوهریره نقل کرده که پیامبر (ص) فرمود: « کیف أنتم إذا نزل ابن مریم فیکم إمامکم منکم» ؛ « شما را چه خواهد شد زمانی که فرزند مریم در میان شما فرود خواهد آمد در حالی که امام شما از میان شماست . »

مسلم نیز همین مضمون را نقل کرده است .

مسلم از امام در این روایات کسی جز مهدی (ع) نخواهد بود ، و لذا شارحین صحیح بخاری همگی متفق القول «امام» در این روایت را حضرت مهدی (ع) معرفی کرده اند .

ج) احادیث بخشش مال

مسلم به سند خود از جابر بن عبدالله انصاری نقل کرده که رسول خدا (ص) فرمود:

«یکون فی آخر امتی خلیفه یحثی المال حثیاً لا یعده عددا » ؛ « در پایان امتم خلیفه ای خواهد بود که مال فراوان می دهند بدون آنکه شماره کند . »

با رجوع به روایات دیگر پی خواهیم برد که مقصود از این خلیف همان حضرت مهدی (ع) است.

ابن ابی شیبه به سندش از رسول خدا (ص) نقل کرده که فرمود : « یخرج رجل من أهل بیتی عند انقطاع من الزمان و ظهور من الفتن یکون عطاؤه حثیاً» ؛ « مردی از اهل بیتم بعد از وقفه ای از زمان و ظهور فتنه ها خروج خواهد کرد که عطای او ریزان است .»

د) احادیث خسف بیداء

مسلم در «صحیح» به سند خود از رسول خدا (ص) نقل کرده که فرمود : «یعوذ عائذ بالبیت فیبعث إلیه بعث فإذا کانوا ببیداء من الأرض خسف بهم » ؛ «شخصی به خانه پناه می برد ، لشکری به سوی او فرستاده می شود ، آن لشکر به سرزمین بیداء که می رسد در آنجا به زمین فرو می رود .»

با مراجعه به سایر روایات پی می بریم که فرو رفتن زمین بیداء از علائم ظهور حضرت مهدی (ع) است .