اهل بیت عصمت و طهارت، همیشه شیعیان را به نزدیک دانستن ظهور فرمان دادهاند. از آنان خواستهاند صبح و شام منتظر شنیدن ظهور باشند1. بنابراین وظیفه ماست که ظهور را بسیار نزدیک دانسته و همیشه احتمال وقوع آن را داده، امید قوی به درک دوران ظهور داشته باشیم. بیشک این امید و احتمال، وظیفه هر مؤمنی است. اما امید داشتن یا احتمال دادن غیر از تعیین کردن وقت ظهور است. اگر کسی امیدوار باشد که ظهور را درک میکند یا با توجه به قرائن و اوضاع جهان احتمال دهد که ظهور در چند سال آینده اتفاق میافتد نه تنها عملی باطل مرتکب نشده است بلکه به دستور امامان عمل نموده است. اما اگر کسی با قطع و یقین وقت تعیین کند چه حکمی دارد؟
در روایتهای متعدد «توقیت» یعنی تعیین وقت برای ظهور حضرت ولی عصر ممنوع دانسته شده است و امامان فرمودهاند هر کس تعیین وقت نماید، خداوند با تأخیر انداختن ظهور، دروغگو بودن او را ثابت میکند2. همچنین فرمودند ما اهل بیت هرگز برای ظهور وقت تعیین نمیکنیم3، هر کس هم تعیین وقت نماید دروغگو است4 و وظیفه شیعیان تکذیب آنان است5. در برخی روایات دلیل ممنوعیت تعیین وقت، موجب نا امید شدن مردم دانسته شده است6 و در برخی دیگر با تشبیه به جریان حضرت موسی (تبدیل شدن مناجات سی روزه در کوه طور به چهل روز) موجب به وجود آمدن فرقهها و انحرافات بزرگ اعلام شده است7. (فتنه گوساله سامری).
با توجه به روایات یاد شده و آسیبهایی که اهل بیت بیان کردهاند، توقیت خط قرمز منتظران است و امامان از ابتدا شیعیان را از این کار نهی کردهاند.
اما با تأسف شدید اخیرا شاهد تولید فیلمی هستیم که با عنوان «مستند ظهور بسیار نزدیک است» در سطح وسیعی درکشور پخش شده است. مشکل عمده و اصلی این محصول همان عبور از خط قرمز است. سازندگان این مستند با یقین کامل حکم میکنند که ظهور در چند سال آینده اتفاق خواهد افتاد و زمان قطعی آن را تعیین کرده اند. این انحراف بزرگ که در روایات فراوانی از آن نهی شده است موجب شده تا مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم احساس مسئولیت نموده و در برابر آن موضع گیری نماید. وظیفه حقیر به عنوان کارشناس معارف مهدوی، بیان علمی مشکلات این مستند است. لذا تصمیم گرفتم فهرست وار مشکلات آن را بیان کنم تا ضمن روشنگری در جامعه اسلامی8، سازندگان آن نیز اگر پاسخی داشتند بطور شفاف بیان نمایند.
علاوه بر اشکال اصلی این فیلم که تعیین وقت ظهور است میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
پایه و اساس قرار دادن دو کتاب: الف) کتاب عصر ظهور آقای کورانی در حالی که ایشان در سال 80 در مصاحبه با مجله انتظار شماره دو، مشکل داشتن تطبیقهایش را تصدیق کرده است. ب) کتاب فتن ابن حماد که خود اهل سنت در مؤلف آن، انتساب کتاب به نویسنده، راویان کتاب، احادیث داخل کتاب حرف دارند و احادیث متفرد آن را نمیپذیرند.
مقایسه میان یاران امام مهدی و امام حسین برای کوچک شمردن یاران امام مهدی
تحریف پیام حج مقام معظم رهبری و حذف جملهای کلیدی از آن.
برداشت غلط از کلام بزرگان و همراه نشان دادن آنان با راه نادرست خویش.
تحریف و اضافه کردن آخر الزمان به حدیث روح الله و کاملا غلط معنا کردن آن.
تحریف کلمه «خال» به «خلل» در روایت، بدون هیچ دلیلی.
توجه نکردن به روایات معارض (روایت خال دست چپ).
تطبیق شاب (جوان) به مقام معظم رهبری که بیش از هفتاد سال دارند!!
تعیین صریح وقت ظهور با پخش صوت و انتساب آن به خود مقام معظم رهبری در حالی که آقای ریشهری به دروغ بودن آن گواهی دادهاند و روایات به شدت از آن نهی کردهاند.
یکی دانستن سید حسنی و سید خراسانی بدون ارائه دلیل در حالی که طبق روایت معتبر شیعه اساسا سید حسنی در ایران حضور ندارد.
تطبیق استغاثه سید حسنی از مردم در اطراف طالقان را به استغاثه مقام معظم رهبری از امام زمان در تهران (ببین که از کجا به کجا میفرستمت)
قصد کردن معنای لغوی «شعیب» و اراده معنایی عجیب از «بنی تمیم» که دیگر کاملا نو است و حتی با کتاب آقای کورانی هم سازگاری ندارد.
ادعا شده در روایات برای شعیب واژه شاب آمده در حالی که در هیچ روایتی نیست.
ادعای شده مجموع روایات برای شهر ری است در حالی که هیچ روایتی وجود ندارد و تنها سخنی از حسن بصری در کتاب فتن ابن حماد آمده مگر حسن بصری یکی از معصومان باشد.
سخن امام سجاد در کتاب غیبت طوسی به هیچ انگاشته شده و سخنی از تعارض سمرقند نیست.
نسبت دادن نشانه «نحیل» لاغر برای شعیب در حالی که هیچ روایتی نیست.
ویژگیهای شعیب که در این مستند گفته میشود هیچ کدام مستند به معصوم نیست و سخن افرادی شناخته نشده در کتابی ضعیف از اهل سنت است که چنین پر رنگ جلوه داده شده و کشوری را سر کار گذاشتهاند.
نقل به تخلیص
نویسنده: جواد جعفری (عضو هیأت علمی و معاون پژوهشی مؤسسه آینده روشن –پژوهشکده مهدویت)