نوح، شيخ الانبيا است. از امام صادق و امام هادى‏عليهما السلام روايت است كه حضرت نوح‏عليه السلام دو هزار و پانصد سال عمر كرد. و حضرت قائم‏ارواحنا له الفداء شيخ الاوصيا است؛ (بنا به روايت كافى) در نيمه شعبان سال دويست و پنجاه و پنج هجرى متولد شد.[1] پس عمر آن حضرت تاكنون - روز يكشنبه دهم ذى القعدة الحرام سال هزار و سيصد و سى و يك هجرى - هزار و هشتاد و پنج سال مى‏شود.

و از امام زين العابدين‏عليه السلام روايت است كه فرمود: در قائم، روشى از آدم و نوح است و آن طول عمر مى‏باشد.[2]نوح ‏عليه السلام زمين را با سخن خود از كافرين پاك كرد و گفت: پروردگارا! بر روى زمين ديّار البشرى از كافران برجاى مگذار.[3]قائم ارواحنا له الفداء نيز زمين را با شمشير از لوث وجود كافرين پاك مى‏گرداند تا جايى كه هيچ اثرى از آن‏ها باقى نماند.

نوح‏عليه السلام نهصد و پنجاه سال صبر كرد، چنان‏كه خداوند مى‏فرمايد: فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاَّ خَمْسِينَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَهُمْ ظالِمُونَ؛ پس در ميان آنان هزار سال منهاى پنجاه سال به سر برد، آن‏گاه طوفان آنان را فرو گرفت، در حالى كه ايشان ستمكار بودند. قائم ارواحنا له الفداء نيز از اوّل امامتش تاكنون صبر كرده، و نمى‏دانم تا كى صبر خواهد كرد.

هر كه از نوح ‏عليه السلام تخلّف جست هلاك شد. هر كه از قائم ارواحنا له الفداء تخلف جويد نيز هلاك مى‏شود - چنان‏كه در حديث آمده. (در بحار الانوار از پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله وسلم مروى است كه فرمود: قيامت برپا نخواهد شد مگر اينكه قائم از ما بپاخيزد، و آن هنگامى است كه خداوند به او اجازه دهد، هر كس از او پيروى كند نجات يابد و هر آنكه از او تخلف جويد هلاك گردد. اى بندگان خدا! خدا را خدا را! كه به سوى او بياييد هر چند بر روى برف و يخبندان باشد كه او خليفه خدا و خليفه من است. فرج نوح‏ عليه السلام و اصحابش را خداوند آن‏قدر به تأخير انداخت تا اين‏كه بيشتر معتقدين به آن حضرت از او برگشتند. فرج قائم ارواحنا له الفداء را نيز خداوند آن‏قدر به تأخير مى‏اندازد كه بيشتر معتقدين به آن حضرت از او برمى‏گردند - چنان‏كه در حديثى از امام عسكرى‏عليه السلام آمده است - .[4]

ادريس‏عليه السلام به ظهور نوح‏عليه السلام بشارت داد، و به ظهور قائم ارواحنا له الفداء خداوند تعالى فرشتگان را بشارت داد و پيغمبر و امامان‏عليهم السلام بلكه پيغمبران گذشته ظهورش را بشارت دادند - كه اگر بخواهيم آن‏ها را ذكر كنيم مطلب طولانى مى‏شود .

نداهاى نوح‏عليه السلام به شرق و غرب عالم مى‏رسيد و اين يكى از معجزات آن حضرت‏ بود - چنان‏كه در كتاب زبدة التصانيف آمده - . قائم‏ ارواحنا له الفداء نيز هنگام ظهور، بين ركن و مقام مى‏ايستد و فريادى برمى‏آورد و مى‏گويد: اى نقبا و سرداران من؛ و اى خواصّ من؛ و اى كسانى كه خداوند پيش از ظهور، آنان را بر روى زمين براى يارى من ذخيره كرده! با خواست و رغبت به سوى من آييد. پس صداى آن حضرت‏ به آن‏ها مى‏رسد در حالى كه در محراب‏ها و بر فرش‏ها و رختخواب‏هايشان باشند و با يك فرياد، همه صداى او را مى‏شنوند و هر يك از آن‏ها به گوشش مى‏رسد، و به سوى آن صدا اجابت مى‏كنند، و يك چشم برهم زدن نمى‏گذرد كه همگى آن‏ها بين ركن و مقام قرار مى‏گيرند، چنان‏كه در حديث مفضّل از امام صادق‏عليه السلام آمده است. [5]