خداوند رياست و مقام ظاهرى را براى آن حضرت قرار داد به طورى كه براى پدران طاهرينش واقع نشده بود، و تقيّه و ترس در زمان آن حضرت تا حدودى برداشته شد، قائم‏ ارواحنا له الفداء نيز خداوند متعال ترسش را به امنيّت بدل خواهد ساخت و او را در زمين اقتدار و تسلّطى خواهد داد كه براى احدى از پيشينيان ميسّر نشده است، و غلبه آن حضرت بر تمام جهان مانند غلبه سلطان روز است بر سلطان شب تار. مى‏گويم: شايد نكته اينكه از آن حضرت به روز تعبير شده آن است كه وقتى سلطان روز آشكار مى‏شود، تاريكى شب را مقهور و مغلوب مى‏نمايد. قائم‏ ارواحنا له الفداء نيز همين‏طور است كه چون ظاهر شود، دولت باطل را مقهور ساخته و بر آن پيروز گردد.و نيز هنگامى كه روز فرا مى‏رسد جهانى به نور خورشيد روشن مى‏شود، همچنين قائم‏ ارواحنا له الفداء وقتى ظهور كند تمام جهان به نور آن حضرت روشن گردد به طورى كه مردم از نور خورشيد و ماه بى‏نياز شوند - چنانكه در حديث آمده - و نيز خورشيد استفاده مى‏كنند. قائم‏ ارواحنا له الفداء هم هنگامى كه ظهور مى‏نمايد، تمام مخلوقات از نور آن حضرت بهره مى‏برند و هر يك به قدر ظرفيت و استعداد خود از وجود اقدسش استفاده مى‏كنند.

على بن ابراهيم به سند صحيحى از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام درباره آيه: وَالنَّهارِ إِذا تَجَلّى؛[1] سوگند به روز آن‏گاه كه تجلّى نمايد. آورده كه فرمود: (روز) همان قائم ما اهل البيت است كه هرگاه بپاخيزد، بر دولت باطل پيروز مى‏شود....[2] (تفسير القمى: 425/2).