montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

مَثَلُ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ في‏ سَبيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ في‏ كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ
مَثَل [صدقاتِ‏] كسانى كه اموالِ خود را در راه خدا انفاق مى ‏كنند همانند دانه ‏اى است كه هفت خوشه بروياند كه در هر خوشه ‏اى صد دانه باشد و خداوند براى هر كس كه بخواهد [آن را] چند برابر مى‏ كند، و خداوند گشايشگر داناست.

تفسير آيه
سفارش به انفاق و منع از اسراف و تبذیر، بهترین راه براى حلّ اختلافات طبقاتى است. همچنان كه پیدایش و گسترش ربا، زمینه ساز و بوجود آورنده‏ى طبقات است. لذا در قرآن آیات لزوم اتفاق و تحریم ربا در كنار هم آمده است. [1]
هر دانه ‏اى، در هر زمینى، هفت خوشه كه در هر خوشه صد دانه باشد نمى‏ رویاند، بلكه باید دانه، سالم و زمین، مستعد و زمان، مناسب و حفاظت، كامل باشد. همچنین انفاق مال حلال، با قصد قربت، بدون منّت و با شیوه‏ ى نیكو آن همه آثار خواهد داشت.
انفاق، تنها پاداش اخروى ندارد، بلكه سبب رشد و تكامل وجودى خود انسان مى‏ گردد و ستایش قرآن از كسانى است كه انفاق سیره‏ ى همیشگى آنان باشد.
انفاق، زمانى ارزشمند است كه در راه خدا باشد. در اسلام اقتصاد از اخلاق جدا نیست. تشویق و وعده ‏ى پاداش، قوى ‏ترین عامل حركت است. لطف خداوند، محدودیّت ندارد و اگر انفاق مال، تا هفتصد برابر قابلیّت رشد و نموّ دارد؛ پس حساب كسانى كه در راه خدا جان خود را انفاق مى ‏كنند چه مى ‏تواند باشد؟!

در تفسیر عیاشی آمده که:

«عن المفضل بن محمد الجعفی قال: سألت أبا عبدالله علیه السلام عن قول الله «کَمَثَلِ حَبَّهٍ أنبَتَت سَبعَ سَنابِلَ» [2] قال الحبه فاطمه سلام الله عليها و السبع السنابل سبعه من ولدها سابعهم قائمهم، قلت الحسن قال أن الحسن أمام من الله مفترض طاعته و لکن لیس من السنابل السبعه اولهم الحسین و آخرهم القائم، فقلت قوله «فِی کُلِّ سُنبُلَهٍ ماِئَهُ حَبَّهٍ» [3] قال یولد الرجل منهم فی الکوفه مائه من صلبه و لیس ذاک إلا هؤلاء السبعه»:

مفصل بن محمد جعفی گفت: از امام صادق علیه السلام درباره گفته ی خدای سبحان؛ «کَمَثَلِ حَبَّهٍ اَنبَتَت سَبعَ سَنابِلَ» پرسیدم؟
حضرت فرمود: منظور از حبه، فاطمه سلام الله عليها است و هفت سنبل، هفت تن از فرزندان اوست، که هفتمین آنها قائم آنان است، عرض کردم: حسن علیه السلام؟ فرمودند: حسن علیه السلام از ناحیه خداوند امام و پیشوایی است؛ که اطاعتش واجب است.
ولی از سنبل های [خوشه ها] هفتگانه نیست، بلکه نخستین فرد آنان حسین علیه السلام و آخرین آنها قائم ارواحنا له الفداء است، عرض کردم: این که خداوند فرمود: «فِی کُلَّ سُنبُلَهٍ مِائَهُ حَبَّهٍ» منظور چیست؟ فرمود: از هر یک از سنبل مردان آنها در کوفه صد نفر متولد می شوند؛ و آن افراد غیر از این هفت تن نیستند.

در نتيجه
برترين گروه هر جامعه، بايد عصاره ي انبياء و اولياء الهي باشد از نسلي برگزيده و از خانواده اي تطهير شده به گونه اي كه هم در دريافت هاي الهي و هم در انتقال اوامر الهي برگزيده باشند تا بتوان با اعتماد به نسل هاي شايسته در هر دوره الگوهايي ارزشمند به افراد جامعه معرفي كرد.
فرزندان فاطمه هم براي هر دوره اي به عنوان شايسته ترين افراد جامعه مطرح شدند تا جايي كه خداوند آنها را به عنوان امام به افراد معرفي كرد.
هم آگاه به دستورات اند و هم در امتداد نسل هاي خانوادگي از پدرها و مادراني پاك متولد شده اند و اين تضمين كننده ي بقاي مسيره هدايت است تا قيامت .


[1] تفسیرالمیزان، ج‏2، ص‏406 .
[2] بقره: 261
[3] همان
آيه ۲۶۱ سوره بقره: اجداد و جدات


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته