چند سالی است که از هجر رخش می گرییم


هیچ کس کاش نباشد نگهش بر راهی
جشم بر در بود و دلبر او دیر کند

کاش چشم گل زهرا به دل ما افتد
با نگاهش به دل غمزده تاثیر کند

کاش از روی ترحم گذرد بر دل من
و بسازد دل ویرانه و تحویل کند

کاش صاحب نفسی همدم این خسته شود
که زگرمی لبش مسأله تغییر کند

چند سالی است که از هجر رخش می گرییم
کاش بانیم نگه از همه تقدیر کند

کاش با آن قلم عشق شبی نام مرا
در میان صحف فاطمه تحریر کند