هادى از القاب حضرت مهدى ارواحنا له الفداء است.در تاريخ جهضمى در باب القاب ائمه علیه السلام آمده است كه از القاب قائم ارواحنا له الفداء هادى مهدى است.در اخبار و ادعيه و زيارات، حضرت به اين لقب، فراوان ذكر شده است.
مهدى يعنى هدايت شده و هادى يعنى هدايت كننده، و تفسير هر يك به ديگرى جايز است.
از امام صادق علیه السلام از معناى مهدى پرسيدند، فرمود: آن كه مردم را هدايت مى كند يعنى مهدى كسى است كه مقام هدايت يافتنش به جايى رسيده كه مى تواند از جانب خداوند در مقام هدايت كردن برآيد.[1]
واقيذ به معناى غايب شونده به مدت طولانى و از القاب حضرت است دركتب سماويه.در تاريخ عالم آرا آمده است كه اسم حضرت در تورات واقيذ ما است.[2]
وتر به معناى "تنها"و فرد از القاب حضرت مهدى ارواحنا له الفداء است. بدين جهت گفته اند،چون حضرت دركمال و فضايل، منفرد است.[3]
وجه از القاب آن حضرت است و در زيارت حضرت مى خوانيم:ا لسلام على وجه الله المتلقب بين اظهر عباده[4]
ولي الله از القاب حضرت شمرده شده و در روايات، حضرت به اين لقب،مكرر ذكر شده است خداوند در شب معراج فرمود: او يعنى قائم ارواحنا له الفداء ولی من است.و نيز رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: چون وقت خروج او برسد، شمشيرى غلاف كرده دارد كه او را ندا مى كند: برخيز، اى ولى الله و بکش دشمنان خدا را.
در روايت ديگرى است كه علم آن حضرت نيز، به همين لقب، وى را ندا مى كند[5]
ولي عصر از القاب حضرت مهدى ارواحنا له الفداء است.به حضرت، ولی عصرگفته اند چون ولايت دارد بر "عصر" و زمان و مقدَم است بر زمان. پس حضرت بر خودِ زمان نيز امام است و نه فقط اثرپذير نيست، كه تاثير در زمان مى كند.در بعضى روايات آمده كه منظور از عصر در سوره والعصر عصر ظهور مهدى ارواحنا له الفداء است كه در آن عصر، حق بر باطل به طوركامل غلبه مى كند[6]
يد الباسطه از القاب حضرت و به معناى دستى است كه رحمت و لطف را بر بندگان مى گستراند روزى را زياد مى كند و بلا را دفع مى نمايد[7]
يعسوب الدين لقب حضرت قائم ارواحنا له الفداء و يعسوب در لغت به معناى ملكه كندوى عسل است رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در حديثى مى فرمايد امت مهدى به آن حضرت پناه مى برند، چنان كه زنبورهاى عسل به ملكه خود[8]
اميرالمؤمنين علیه السلام فرمود: مردم پيوسته در نقصانند، تا آنكه نام خداوند برده نمى شود. هرگاه چنين شد، يعسوب دين و اتباعش ثابت مى ماند پس خداوند، گروهى را از اطراف زمين مانند ابرهاى پاييز جمع مى كند كه عدد آن ها به عدد اهل بدر است
در نهج البلاغه آمده است:فاذا كان ذلك ضرب يعسوب الدين بذنبه فيجتمعون اليه كانه يجتمع قزع الخريف سيد رضى فرموده است: يعسوب الدين، آن سيد عظيم است كه در آن روز، مالك امور مردم است، و قزع، پاره ابرى است كه در اوآب نيست [9]
يمين ازالقاب حضرت صاحب الامر ارواحنا له الفداء است [10]
[1]ملاحم ابن طاووس ص 70 احقاق الحق ج 13 ص 154ظ.
[2]نجم الثاقب باب دوم.
[3] همان.
[4]همان.
[5] همان.
[6] همان.
[7] همان.
[8] همان.
[9] تفسير الميزان.
[10] نجم الثاقب باب دوم.
