مرحوم حاج میرزا احمد، پسر مرحوم آخوند خراسانی (صاحب کفایه) برای بنده نقل کرد: مادر ما مریض شد، ما هر چه کردیم نتوانستیم او را معالجه کنیم. شنیدیم سیدی در نجف آمده که علوم غریبه دارد، من و برادرم سراغ او رفتیم و به او گفتیم نیتی داریم، تسبیحی در آورد و طاق و جفت انداخت. سپس گفت: نیت شما راجع به خانمی است که سر تا پای او را بیماری فرا گرفته و تا سه روز دیگر از دنیا خواهد رفت! ما مبهوت شدیم. برادرم مرحوم آقازاده [1] بلافاصله گفت: من هم نیتی دارم. سید تسبیحی را به دست گرفت و طاق و جفت انداخت و رنگش تغییر کرد و گفت: این چه نیتی است؟ نیت تو راجع به کسی است که الان مکه بود ولی حالا در شام است، به مدینه بازگشت و مرتب می گفت: الان الان ... و بعد گفت: نیت تو راجع به کسی است که منظومه به دور سر او می چرخد. و بعد گفت: نیت تو راجع به امام زمان (ع) است! .... قضیه را برای پدرم آخوند خراسانی نقل کردیم. ایشان متحیر شد و گفت: هر طور هست او را پیدا کنید تا من او را ببینم. تمام نجف را گشتیم ولی دیگر او را ندیدیم.
خوب این که گفت: منظومه به دور سر او می چرخد یعنی تمام کهکشان ها دور او می چرخند، این عالم پروانه است و شمع فقط اوست. [2]
آری! امام زمان (ع) هر لحظه در مکانی است و گره ای از مشکلات را می گشاید و چشم بر هم زدنی بیکار نیست. گر چه کارهای آن عزیز از ما پوشیده و مخفی است اما اثرات و ثمرات کارهای آن حضرت (ع) روز به روز هویدارتر می شود و روزی که حجاب ها برداشته شود و پرده از اسرار کنار رود، دست عنایت او در تمام لحظات دیده خواهد شد و اسرار نهفته فاش خواهد شد. [3]
ای شاهد شاهدان کجایی؟
وی آب رخ بتان کجایی؟
ای هیچ مکان ز تو تهی نه
وی پر ز تو لامکان کجایی؟
ای چشم و چراغ دل کجایی؟
ای جان جهان و جان کجایی؟
«ملا محسن فیض کاشانی»
[1] مرحوم آقازاده، شخصیتی بود که وقتی به کسی اجازه اجتهاد می داد، همه مجتهدین نجف امضاء می کردند
[2] سخنرانی آیت الله وحید خراسانی در جمع دانش پژوهان مرکز تخصصی مهدویت (تابستان 1381)، میر مهر، ص 243
