مهندس: سفیانی که از علائم الظهور شمرده شده کیست و قضیه اش چیست؟


هوشیار: از احادیث بسیاری استفاده می شود که: پیش از ظهور حضرت صاحب الامر (ع) مردی از نسل ابوسفیان خروج می کند. در توصیف وی گفته شده: مردیست ظاهر الصلاح و ذکر خدا مرتباً برزبانش جاری است، اما از پلیدترین و خبیث ترین مردم است. گروه کثیری را فریب می دهد و با خود همدست می کند. مناطق پنجگانۀ: شام و حمص و فلسطین و اردن و قنسرین را تصرف می نماید و دولت بنی عباس برای همیشه به دستش منقرض می گردد. گروه زیادی از شیعیان را به قتل می رساند، سپس از ظهور حضرت صاحب الامر اطلاع می یابد. لشکری را به جنگش می فرستد اما به آنجناب دست نمی یابد و در بیابان بین مکه و مدینه به زمین فرو می روند.


جلالی: چنانکه اطلاع دارید: دولت بنی عباس، مدتها قبل منقرض شده اثری از آن باقی نیست تا به دست سفیانی منقرض گردد!


هوشیار: حضرت موسی بن جعفر (ع) در حدیثی فرمود: دولت بنی عباس بر روی حیله و نیرنگ بنا شده است، آن دولت به طوری از میان خواهد رفت که اثری از آن باقی نماند، لیکن دوباره تجدید می شود به طوریکه گویی اصلاً آسیبی ندیده است. [1] از ظاهر این حدیث استفاده می شود که دولت بنی عباس باز تجدید می گردد و انقراض آخرین دولت آنها به دست سفیانی به وقوع خواهد پیوست. ممکن است گفته شود گرچه اصل خروج سفیانی از حتمیات شمرده شده ولی کیفیت و زمان خروجش معلوم نیست از حتمیات باشد، مثلاً ممکن است موضوع انقراض دولت بنی عباس به دست سفیانی از حتمیات نباشد و به دست دیگران واقع شود.


فهیمی: من شنیده ام: خالدبن یزیدبن معاویه بن ابی سفیان چون آرزوی خلافت بر دلش ماند و حکومت را به دست بنی مروان می دید، برای تسلیت خویش و تقویت روحیه بنی امیه، حدیث سفیانی را جعل کرد. صاحب اغانی درباره خالد می نویسد: مرد عالم و شاعری بوده و درباره اش گفته شده که: حدیث سفیانی را جعل نموده است. [2]


طبری می نویسد: علی بن عبدالله بن خالدین یزیدبن معاویه در سال (159) در شام خروج نموده می گفت: من همان سفیانی منتظر هستم و بدین وسیله مردم را به سوی خویش دعوت می نمود. [3] از این شواهد تاریخی استفاده می شود که موضوع سفیانی از مجعولات است.


هوشیار: احادیث سفیانی را عامه و خاصه روایت کرده اند و بعید نیست متواتر باشد و به صرف احتمال و وجود یک مدعی باطل، نمی شود حکم به مجعولیت و بطلان کرد. بلکه باید چنین گفت: چون حدیث سفیانی در بین مردم شایع بود و مردم در انتظارش بودند بعضیها از این موضوع سوء استفاده نمودند و خروج کرده می گفتند: ما همان سفیانی منتظر هستیم و بدین وسیله گروهی را فریب دادند.