در روایات، کسانی که خمس مال خود را پرداخت نمی کنند به شدت مورد مذمت قرار گرفته اند.

گروهی از مسلمانان به حضور امام رضا (ع) شرفیاب شده و از حضرتش خواستند خمس اموالشان را به آنان ببخشد! حضرت امام رضا (ع) فرمودند:

این چه نیرنگی است؟ با زبان اظهار دوستی می کنید و خمس، حقی را که خداوند متعال آن را برای ما قرار داده و ما را مخصوص به آن نموده از ما دریغ می دارید. آن گاه حضرت (ع) سه مرتبه فرمودند: برای هیچ یک از شما خمس را حلال نمی کنم. [1]

عدم پرداخت خمس در روایات به معنای: خوردن مال یتیم، دشمنی و خصومت با امام زمان (ع)، ناپاکی غذا و نسل، خوردن آتش و محرومیت از دعای امام معصوم (ع) است [2] و به فتوای مراجع عظام کسی که خمس مال خود را نداده باشد نمی تواند در مال خود تصرف کند و با لباسی که با آن مال خریده باشد نمی تواند نماز بخواند و با آن آبی که با پول خمس نداده تهیه کند وضو و غسلش باطل است و ... [3]

دقت و تفکر
یک مسلمان شیعه، با توجه به اهمیت و ضرورت خمس و خطر نپرداختن آن، خود را موظف می داند که حساب مالی خود را با امام زمان خویش تسویه نماید و هیچگاه خود را مدیون امام خویش قرار ندهد و در حقیقت پرداخت بدهی مالی به امام عصر (ع) مقدمه ای خواهد بود جهت پرداخت دیگر دیون مادی و معنوی ان شاءالله.

همواره شیطان، صاحبان مال و ثروت را وسوسه می کند تا بدهی خویش را پرداخت نکنند. گاهی می گویند: ما زحمت کشیده ایم و اموال خودمان است، گاهی می گویند ما نمی دانیم خمس که پرداخت می کنیم چه می شود؟ بعضی مواقع نیز بهانه ها و ایرادهای دیگری را برای فراز از پرداخت خمس می آورند که هیچ کدام قابل قبول و پذیرش نیست. کسی که ادعای مسلمانی می کند موظف است به شکرانه سلامتی و سعادت تشرف به دین اسلام و مکتب تشیع، سهمی از درآمد خود را برای ابقای مکتب و ترویج دین قرار دهد.

ضمن آن که ما موظف به انجام وظیفه خویش هستیم! به راستی کسی که موظف است در قربانگاه منی در ایام حج گوسفندی را قربانی کند، آیا به خود اجازه می دهد به بهانه آن که نمی داند گوشت آن چه می شود از انجام وظیفه خودداری کند؟ یا آن گوسفند را در راه خدا قربانی کرده و رها می کند و می رود. کسی که حق مالی واجب خود را نپردازد، اگر خداوند متعال توفیق را از او نگیرد و مال او در راه حرام صرف نشود! در هر راه مستحبی دیگر هزینه کند برای او ثمری نخواهد داشت.