طبق نقل روایات، کسی که از روی عمد زکات مال خویش را پرداخت نکند، عبادت هایش دچار اشکال و باطل خواهد شد، در لحظه مردن تقاضای ملتمسانه برای بازگشت و جبران دارد و در قیامت جزء اولین کسانی است که وارد دوزخ می شود. [1]

دقت و تفکر

پرداخت خمس و زکات، نقش مؤثر و مهمی در رفع محرومیت از جامعه مهدوی دارد و به توسعه آبرومندانه مدینه فاضله کمک فراوان می کند، ضمن آن که در جلب قلوب به سمت اسلام و مکتب اهل بیت (ع) نیز نقش مؤثری خواهد داشت. لذا بر مؤمنین است در صورتی که مشمول وجوب پرداخت زکات می شوند، ذره ای در پرداخت این بدهی الهی، غفلت و کوتاهی نکنند و خود و جامعه را از مزایای پرداخت آن محروم نسازند.

فرق خمس و زکات در این است که خمس را باید به حاکم شرع تحویل داده یا با اجازه او هزینه کند ولی زکات را می توان بدون مراجعه به حاکم شرع در راهی که خداوند فرموده هزینه نمود.

مرحوم آیت الله سید محمد تقی موسوی اصفهانی (ره) صاحب کتاب شریف و گران سنگ مکیال المکارم می فرماید: از دلایل شرعی چنین بر می آید که مصرف نمودن زکات واجب در امر پسندیده برپایی مجالسی که مولایمان حضرت صاحب الزمان (ع) در آنها یاد می شود جایز می باشد و یکی از مصادیق «سبیل الله» است که خداود متعال در قرآن فرموده:

انما الصدقت للفقراء و المسکین و العملین علیها و المؤلفه قلوبهم و فی الرقاب و الغرمین و فی سبیل الله و ابن السبیل فریضه من الله [2]

مرحوم صاحب مکیال (ره) در ادامه می فرماید: برپایی مجالسی که فضایل و مناقب حضرت مهدی (ع) در آن ترویج و منتشر می شود و در آن مجالس، برای آن جناب (ع) دعا می شود، در بعضی از مواقع واجب است. مانند آن که مردم در معرض انحراف و گمراهی باشند و برپایی این مجالس، سبب جلوگیری از هلاکت دینی آنان و مایه ارشاد و راهنمایی ایشان به راه هدایت گردد، از جهت دلایل امر به معروف و نهی از منکر و راهنمایی اشخاص گمراه و عقب زدن اهل بدعت و گمراهی. و باید که با جان و مال خویش در راه تشکیل چنین مجالسی تلاش کرد زیرا که این کار، ترویج دین خداوند و برتری دادن «کلمه الله» و یاری نمودن بر نیکی و تقوا و تعظیم شعائر الهی و نصرت ولی الله الاعظم (ع) است. [3]

به راستی در جهان معاصر که دنیا با شتاب به سمت مباحث مهدویت پیش می رود و دشمنان، با انواع و اقسام توطئه ها سعی در انحراف اذهان عموم مردم از پرداختن به مسئله مهدویت هستند، مصرف زکات واجب و دیگر اموال مباح در تبیین مسئله مهم امامت و ولایت حضرت مهدی (ع) کاری ضروری و لازم است.

منبع فیض بشر

مهدی امام منتظر نوباوه خیرالبشر

خلق دو عالم سر به سر برخوان احسانش نگین

مهر از ضیائش ذره ای، بدر از عطایش بدره ای

دریا ز جودش قطره ای گردون ز کشتش خوشه چین

مرآت ذات کبریا مشکوه انوار هدی

منظور بعث انبیاء، مقصود خلق عالمین

امرض قضا، حکمش قدر، حبش جنان بغضش سقر

خاک رهش زیبد اگر بر طره ساید حور عین

دانند قرآن سر به سر بابی از مدحش مختصر

اصحاب علم و معرفت، ارباب ایمان و یقین

ذاتش به امر دادگر، شد منبع فیض بشر

خیل ملایک سر به سر در بند الطافش رهین

از بهر تکریمش میان بربسته خیل انبیاء

از بهر تعظیمش کمر خم کرده چرخ هفتمین

ایزد به نامش زد رقم، منشور ختم الاوصیاء

چونانکه جد امجدش گردید ختم المرسلین

موسی به کف دارد عصا دربانیش را منتظر

آماده بهر اقتدا عیسی به چرخ چارمین

ظاهر شود آن شه اگر شمشیر حیدر بر کمر

دستار پیغمبر به سر دست خدا در آستین

دیاری از این ملحدان باقی نماند در جهان

ایمن شود روی زمین از جور و ظلم ظالمین

من گر چه از فرط گنه شرمنده و زارم ولی

شادم که خاکم کرده حق با آب مهر تو عجین

روح الله الموسوی الخمینی

هر دین و مذهبی که راه پیامبر خویش را از طریق وصی و جانشین حقیقی او استمرار نداند دچار انحراف، حیرت و سرگردانی شدند. مانند قوم حضرت موسی (ع) که از جانشین او هارون پیروی نکرد و گرفتار گوساله پرستی شد. تنها فرقه ناجیه در دنیای امروز مذهب تشیع می باشد که با گذشت 14 قرن از بعثت خاتم الانبیاء (ص) هنوز هم به سبب ارتباط با اهل بیت (ع) و آخرین وصی پیامبر اعظم (ص) حضرت صاحب العصر امام زمان (ع) به منبع وحی و توحید متصل و به هدف خلقت (عبودیت) نزدیکتر است.