از جمله چندی است که عوامل مزدور و مغرض و مأمور، که به هویت آنها اشاره شد به مقامات قدسیه انبیا و اوصیاء، متهتکانه و بی ادبانه، جسارت کرده و شؤون و مراتب مسلم و معلوم آنها را انکار می کنند. و می خواهند از این راه، جنگ داخلی برپا کرده، تشکل و هم بستگی نیرومند مسلمانان را در برابر دشمنان اسلام و مزدوران الحاد و استعمار ضعیف نمایند؛ یکی را بر می انگیزند تا فضایل و علوم لَدُنی آنها را انکار کند، و دیگری را مأمور حمله به حریم ولایت آنها می سازند و شؤونی را که خداوند متعال به آن بزرگواران عطا کرده است، حاشا می نمایند. حتی پای جسارت را فراتر گذاشته، با نواصب و دشمنان اهل بیت رسالت هم صدا شده، پیروی از یزید و معاویه و زیاد و ابن زیاد و حجاج و متوکل را شعار خود ساخته، و آئین بنی امیه و اعدای آل محمد را نوسازی می نمایند.

پاره ای هم با تأویلات و تفسیرهای نادرستی در پیرامون مسائلی مانند عصمت، طهارت، شفاعت، ولایت، وصایت، و امامت، می خواهند خود را روشن فکر جلوه دهند، تا تنی چند از افراد خام و روشن فکر زده را به دور خود جمع کرده، در مقاصد جاه طلبانه خود از آنها استفاده نمایند.

راجع به ولایت تکوینی و تشریعی نیز باب بحث و انکار را باز کرده، و خوشبختانه یا متأسفانه، بیشتر آنان که در انکار آن مبالغه دارند، معنی صحیح آن را درک نکرده و ندانسته، و متعصبانه و از راه لجاج و عناد انکار می کنند. چنانکه از معترضان و مخالفان آنها نیز بسیاری از ناحیه علم و آگاهی هم طراز آنها هستند.

از این جهت بسا می شود که سلب و ایجاب طرفین وارد بر دو موضوع شده و آنچه یک نفر اثبات، و از آن دفاع می نماید، غیر آن، چیزی است که دیگری انکار و ردّ کرده است، و مفهوم ولایت تکوینی و ولایت تشریعی در نزد کسی که آن را ردّ می کند، مفهومی است که اثبات کننده ولایت تکوینی و تشریعی هم آن را رد می نماید، و در نظر اثبات کننده نیز مفهومی است که رد کننده هم آن را اثبات می کند، که اگر طرفین بفهمند نفی و اثبات آنها در دو مورد است، و به هم ارتباط ندارد، می فهمند که نزاع آنها لفظی بوده و ناآگاهی و ترک تحقیق باعث آن شده است.

پاسخ هایی که پیرامون این دو جمله داده شده است، آنچه به نظر رسیده، به طور کافی روشن کنده این مطلب نیست و محل بحث را تعیین نمی کنند و موارد لفظی بودن این بحث و موارد حقیقی بودن آن را آشکار نکرده اند. البته پاره ای هستند که عامدانه و مغرضانه و مأمورانه، راه خلاف را می پویند و حتی ادعیه ای مثل «جوشن کبیر» که تمامش ذکر خدا و اسماء الحسنی و توحید است، و کتاب هایی مثل «الغدیر» را، خرافات می گویند، و ولایت تکوینی و تشریعی را به هر معنی، انکار می کنند، حتی از ابن تیمیه ها و ابن قیم ها و ابن حطان ها و نواصب دیگر هم، در دشمنی با اهل بیت علیهم السلام پیش افتاده اند، ولی بیشتر کسانی که در میدان این مجادلات کشیده شده اند، فریفته الفاظ گردیده اند که اگر بفهمند منکران مأمور و مزدور چه قصدی داشته و چه حقایق مقدس و ثابتی را انکار می کنند، از آنها بیزاری می جویند.

قسمتی از این کتاب به طور اختصار، توضیحی است راجع به این دو موضوع (ولایت تکوینی و ولایت تشریعی) که در دو بخش تنظیم شده؛ در بخش اول که به منزله مقدمه است، بعضی از مطالب بسیار مهم و اصولی تذکر داده شده که در درک حقیقت این بحث و اطراف و جوانب آن مفید بوده و دانستن آن، با قطع نظر از این بحث نیز کمال لزوم را دارد. و در بخش دوم انشاء الله تعالی توضیحات و تحقیقاتی پیرامون ولایت تکوینی و ولایت تشریعی به عرض کاوشگران و جویندگان حقایق می رسد.

امید است برای روشن شدن اذهان و حفظ وحدت کلمه مسلمین و جلوگیری از تفرقه، مؤثر باشد.

«ان اردت الا الاصلاح ما استطعت و ما توفیقی الا بالله، علیه توکلت و الیه انیب»