بدون شک معرفت امام زمان و ولی عصر و رهبر امت بر حسب دلائل محکم عقلی و روایات معتبر، یکی از مهمترین مسائل اسلامی است که در تمام ادوار و اعصار مورد توجه بوده و بعد سیاسی آن در نظام حکومتی اسلام نقش تعیین کننده دارد.
معرفت امام، امان از ضلالت و گمراهی، و موجب تقرب به خداوند متعال و ترقی و کمال نفس است، و بدون معرفت امام و ولی امر هیچ طاعت و عبادتی مقبول نیست. [1]
در هیچ عصر و زمانی، زمین از وجود حجت یعنی پیغمبر یا امام خالی نخواهد ماند، و هیچ کس وارد بهشت نخواهد شد مگر آنکه امامان را بشناسد و امامان نیز او را بشناسند.
با توجه به این اهمیت و با اعتراف به اینکه از معرفت کامل امام عاجزی به امید آنکه این نوشتار در بعض نواحی و ابعاد معرفت امام موجب افزایش بینش و مزید بصیرت گردد مطلب معرفت امام را چنانکه بزرگان و علماء مطرح فرموده اند تحت دو عنوان امامت عامه و امامت خاصه بررسی می نمائیم.
و از جمله حدیثی است که اخطب خوارزم در مناقب و ابن حجر در لسان المیزان جلد پنجم و علامه حلی رضوان الله تعالی علیه، در ششمین دلیلی که در منهاج الکرامه بر وجوب پیروی از مذهب امامیه فرموده است از حضرت رسول صلی الله علیه و آله روایت کرده است که فرمود: «یا علی اگر بنده ای بندگی خدا را بنماید مثل آنچه نوح در قومش بود و برای او مثل کوه احد طلا باشد و در راه خدا انفاق نماید، و عمرش طولانی شود تا هزار حج پیاده به جا آورد و سپس بین صفا و مروه مظلوم کشته شود اگر ولایت تو را نداشته باشد بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد و داخل آن نخواهد شد.»
از اینگونه روایات بسیار است که در اینجا در مقام نقل آنها و شرح و تفسیر مضامین آنها به نحوی که استبعاد نواصب و دشمنان اهل بیت علیهم السلام و کسانی که کمتر با این احادیث آشنایی دارند مرتفع شود نیستیم. اجمالاً از این روایات اهمیت امر ولایت در اسلام معلوم می شود و اگر کسی بخواهد به فیض مطالعه این روایات نایل شود می تواند هفتاد و یک روایت از آنها را در کتاب امامت بحارالانوار جلد 27 مطالعه نماید.
اینجا مناسب است برای روشن شدن قلوب دوستان و شیعیان اهل بیت (ع) ابیاتی را از استاد الکل خواجه طوی علیه الرحمه که مضمون این روایات است یادآور شویم:
لو ان عبدا اتی بالصالحات غدا
وود کل نبی مرسل و ولی
وصام ما صام صوام بلا ملل
و قام ما قام قوام بلا کسل
و حج کم حجه لله واجببه
وطاف بالمبیت طاف غیر منتحل
و عاش فی الناس الافا مؤلفه
عار من الذنب معصوماً من الزلل
ما کان فی الحشر یوم البعث منتفعا
الا بحب امیرالمؤمنین علی
به تمام این ابیات در روضات الجنات مراجعه شود
[1] روایات در این معنی بسیار و متواتر است. از جمله از حضرت امام زین العابدین علیه السلام روایت شده است که فرمود: «لو ان رجلا عمرما عمر نوح فی قومه الف سنه الا خمسین عاما یصوم النهار، و یقوم اللیل فی ذلک الموضع «یعنی بین الرکن و المقام) ثم لقی الله بغیر ولایتنالم ینفعه ذلک شیئاً = اگر شخصی بقدر آنچه نوح در قوم خود عمر کرد (نه صد و پنجاه سال) عمر نماید و روزها را روزه بگیرد و شبها را در بین رکن و مقام به نماز و عبادت بایستد و خدا را ملاقات کند بدون ولایت ما این اعمال چیزی را به او نفع نخواهد داد».
پيشگفتار
در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
|
 |
|
|
|
Could not add IP : Data too long for column 'user_agent' at row 1
