امیرالمؤمنین (ع) در پاسخ این پرسش که کدامیک از «عدل» و «جود» افضل است، فرمود: «العدل یضع الامور مواضعها [1] = عدل کارها را بر جای خود می نهد».
«عدل» چنانکه در «تاج العروس» و «لسان العرب» آمده است، ضد «جور» است و آن چیزی است که در نفوس، مستقیم شمرده شد و میانه روی باشد و ترک افراط و تفریط و حکم به حق است. و «عادل» آن کسی است که هوای نفس، او را از حق منحرف نمی کند که حکم به جور بدهد.

«راغب» می گوید: «عدل تقسیم و تقسیط کردن به مساوات است و بنابراین روایت شده است: «بالعدل قامت السماوات و الارض [2] = آسمان ها و زمین، بر عدل و تقسیم مساوی و برابر برپا است که اگر در اجزاء و اعضای و اشیای آن کم و زیادی بود و هر چیز و هر رکنی از آن، از آنچه باید داشته باشد، چیزی کم می داشت، یا چیزی زیادتر بر آن بود، بر پائی آسمان و زمین به هم می خورد.»
از این عبارت معلوم می شود که عدل و توزیع و تقسیم برابر و متساوی به این نیست که تمام اشیاء از هر چه باید داشته باشند، مانند هم داشته باشند بلکه غرض این است که همه، آنچه را و مقداری را که باید داشته باشند و آنچه را که داشتن آن، در بقاء این نظام مؤثر است و آسمان و زمین و منظومه ها و کهکشانها و کوه و دریا و آب و انسان و حیوان و کلیه جانداران و جماد و نبات و معادن به آن برقرار است، باید داشته باشند.