6- اصالت مهدویت از جهت ابتناء بر احادیث معتبر و متواتر

اصالت مهدویت از جهت ابتنای آن بر احدیث معتبر و متواتر در نهایت وضوح است. زیرا کتاب های حدیث و صحاح و جوامع و سنن و مسانید و اصول شیعه و اهل سنت که در آنها احادیث مربوط به این موضوع ضبط و روایت شده است، از حد احصا و شمارش خارج است و همچنین در کتاب های دیگر که در سایر رشته های علوم اسلامی تألیف شده، مثل تاریخ و لغت و غریب الحدیث و رجال و تراجم و عقاید و کلام، و حتی شعر و ادب و شرح قصاید و اشعار معروف، که علمای فنون مختلف به این احادیث استناد کرده و پیرامون شرح و مضامین آنها اظهار نظر نموده اند.

از عصر رسالت تا زمان ما، صحابه حضرت رسول اعظم (ص) سپس تابعین و تابعین تابعین و سایر طبقات روات، این احادیث را روایت نموده اند. بسیاری از این احادیث بالخصوص و بالانفراد به واسطه شواهد و مؤیداتی که حدیث شناسان ماهر به آن اعتماد دارند در نهایت صحت و اعتبار می باشند و به مضمون آنها یقین حاصل می شود و علاوه بر این در مسائل مهم مربوط به مهدویت مثل معرفی شخص حضرت مهدی (ع) و برنامه های مهم انقلابی و اسلامی ایشان، این احادیث در حد تواتر و بالاتر می باشند. یعنی در هر یک از اوصاف معروف و مشهور حضرت مهدی (ع) حدیث از پیغمبر صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم السلام آن قدر زیاد است که قطع نظر از مقام و ثاقت و صداقت و امانت روایت کنندگان، احتمال تبانی آنها بر دروغ و جعل این احادیث عقلائی نیست.

موضوع مهدویت خود یک موضوعی است که علماء و محدثین بزرگ پیرامون آن و جمع احادیث آن صدها کتاب نوشته اند که خواننده عزیز می تواند برای اینکه تا حدودی از نام کتاب های اهل سنت و مؤلفان آنها که احادیث مهدی را روایت کرده اند و کتابهائی که در این موضوع بطور مستقل تألیف نموده اند و اسامی اصحاب پیغمبر (ص) که از آن حضرت بشارات مهدی را روایت کرده اند آگاه شود به مقدمه کتاب نجم الثاقب مرحوم محدث نوری و کتاب نوید امن و امان [1] و منتخب الاثر تألیف نگارنده رجوع فرماید.

ای غائب از نظر به منت گر گذر شود

شام بلا و غصه و اندوه سحر شود

ترسم که در فراق تو عمرم بسر شود

عشقت نه سرسری است که از سر بدر شود

مهرت نه عارضی است که جای دیگر شود

دیری است من به روی چو ماه تو مایلم

گر چه تو نور پاکی و من مشتی از گلم

من رشته هوای تو ای دوست نگسلم

عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم

با شیر اندرون شد و با جان بدر شود

در پرده چند روی فرح زاکنی نهان

بازآی تا به مرده در آید دیگر روان

از بهر آنکه روی تو می بینم دمی عیان

از هر کنار تیر دعا کرده ام روان

شاید کزین میانه یکی کارگر شود [2]