اعتبار سند این دعا با اینکه در این سه کتاب معتبر به سندهای متعدد روایت شده است، و بعضی از شواهد دیگر نیز اعتبار آن را تأیید می نماید. [1]

انصافاً اطمینان به صدور آن از امام علیه السلام حاصل است، علاوه بر آن بر فرض که در مثل این مورد سند ضعیف باشد، طبق قاعده تسامح در ادله سنن عمل می شود. اما به نظر حقیر سند دعاء واجد اعتبار کافی است و به نیت ورود، خواندن آن جایز است.

پس از این مقدمه با استعانت از خداوند متعال برای اینکه به مفاد این دعا در حد بینش خود آگاهی یابیم، به شرح و تفسیر آن می پردازیم و اعتراف می کنیم که کلمات صادر از اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام از دعا و مواعظ و حقایق عرفانی و اخلاقی و تعالیم و رهنمودهای ایشان در نواحی گوناگون برتر از آن است که بتوان شرح و تفسیر کامل بر آنها نگاشت و اگر بعضی فرازهای سخنان آن بزرگواران را بتوان شرح و تفسیر جامع نمود، آن هم کار همه کس نیست و فقط بزرگانی می توانند در این کار توفیق یابند که در غور و دقت در احادیث و سخنان ایشان روزگاری را صرف کرده و با مکتب آن عزیزان درگاه خدا آشنا باشند.

اما ضعیفانی چون مرا غواصی در این دریای ژرف بیکران و پرواز به این قله های بلند علم و معرفت هرگز میسر نخواهد شد. باید از خرمن معارف بزرگان و پرورش یافتگان این مکتب کسب فیض بینش و آگاهی نمائیم و بدانیم که در این مسیر که عالی ترین سیرهای کمالی بشر وجود دارد، هر چه جلو برویم و با بال سعی و خلوص بر قله هائی بس بلند پرواز کنیم در برابر صاحبان مراتب عالی تر مانند نوزادی می باشیم که تازه چشم به دیدار جهان گشوده و بیرون از محدوده گهواره و اطاقش جائی را ندیده باشد و در برابر شخصی که سفرهای بسیار کرده و دریاها و کوهها و اقیانوسها و شهرهای کوچک و بزرگ را دیده و به کرات آسمانی نیز سفر کرده، قرار گرفته باشد. با این اعتراف به ناتوانی و قصور و کوتاهی خود شرح و تفسیر دعا را در دو بخش آغاز می نمائیم.

بخش اول: لغات دعا.

بخش دوم: تفسیر دعا.

و در پایان نیز بحث کلی در فایده دعا خواهیم داشت ان شاء الله تعالی.