آنچه تا اینجا بیان شد شمه ای از شؤون و مقامات حجت های الهی یعنی ائمه معصومین (ع) بطور فشرده واشاره می باشد. و اما مراد از کلمه «حجت» در این دعا شخص اقدس قطب زمان و ولی دوران حضرت امام دوازدهم حجه ابن الحسن العسکری ارواح العالمین له الفداء می باشد زیرا دعا مربوط به زمان غیبت است و چنانکه مکرر تذکر داده شد، دعا کننده مؤمن و عارف به خدا و رسول خدا و حجت های خدا می باشد و در این دعای یا مسئلت معرفت کامل تر و مددهای عرفانی و غیبی بیشتر می نماید و یا از خداوند متعال ثبات و بقای بر ولایت حضرت مهدی (ع) را طلب می کند. زیا بیم تزلزل فکری و خطر انحرافات عقیدتی در این عصر بسیار است و بر حسب بعضی روایات جز کسانی که خدا دل آنها را به ایمان امتحان و آزمایش کرده باشد بر عقیده به امامت آن حضرت ثابت نمی مانند.
و آخرین نکته ای که در شرح دعای شریف به عرض می رسد، ارتباط ضلالت از دین با نشناختن حجت و امام است که با مطالبی که در ضمن شرح جمله های دیگر بیان شد کاملاً معلوم می شود که یکی از فوائد بزرگ نصب حجت و امام، منحرف نشدن مؤمنان از راه راست است که با وجود چنین مرجعی الهی و علامت یقینی، هر کس او را مقتدا قرار دهد و از او تخلف نکند و پیشی نگیرد و از ارشادات و هدایت های او تخطی ننماید، از دینش گمراه نخواهد شد و اگر در ایمان به امامت و معرفت حجت لغزشی پیدا کند و ثابت نماند از دین گمراه می شود.
این خصیصه ایمن از ضلالت به وسیله تمسک به امام (ع) خصیصه ای است که در حدیث «ثقلین» و در احادیث دیگر بسیار به آن تصریح شده است و هر یک از ائمه معصومین (ع) در عصر خود به آن بر سایر امت امتیاز دارند و گذشت زمان و زندگی و سیره امامان و علوم و معارفی که از آنها صادر شده و اصحاب و علمائی که در مکتب و مدرسه اهل بیت (ع) تربیت شدند نیز ثابت نمود که، این بزرگواران به علوم و فضایل اخلاقی و عملیی که دارند، دارای این امتیازند و اهلیت عنایات خاص و درجات متعالی را که به آنها عطا شده است دارند.
و از جمله صدها حدیث و روایت که در این موضوع صراحت دارند می توانید شمه ای را در نهج البلاغه مطالعه فرمائید، مانند اینکه در خطبه 2 می فرماید:
«هم اساس الدین و عماد الیقین الیهم یفیء الغالی و بهم یلحق التالی = اهل بیت پیغمبر (ص) که اساس دین و ستون یقین هستند به سوی ایشان باز گردانده می شود غالی (مفرط و از حد برون شده) و به ایشان ملحق و پیوست می شود تالی».
و در خطبه دیگر می فرماید:
«الا ان مثل آل محمد صلی الله علیه و آله کمثل نجوم السماء اذا خوی نجم طلع نجم [1] = آگاه باشید که مثل آل محمد (ص) مثل ستارگان آسمان است که هر گاه ستاره ای غروب نماید ستاره دیگری طلوع می کند.»
و در خطبه دیگر می فرماید:
«حن شجره النبوه و محط الرساله و مختلف الملائکه و معادن العلم و ینابیع الحکم ناصرنا و محبنا ینتظر الرحمه و عدونا و معبغضنا ینتظر السطوه [2] = ما درخت نبوت و فرودگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدن های علم و چشمه های حکمتیم، یاری کننده و دوست ما منتظر رحمت و دشمن ما منتظر سخط است.»
و در خطبه دیگر می فرماید:
«به خدا سوگند به تحقیق تعلیم شدم تبلیغ رسالات و اتمام وعده ها و تمام کلمات را و نزد ما اهل بیت است درهای حکم و روشنی امر (یعنی اینها شؤونی است که اهل بیت به آنها اختصاص دارند)».
اینها بعضی از شؤونی است که به ائمه طاهرین علیهم السلام اختصاص دارد، سایر شؤون و مقامات و درجات آنها با بررسی کتاب های اهل سنت و مؤلفات علمای شیعه مانند: مناقب ابن شهر آشوب و کشف الغمه و بحارالانوار و مطالعه تواریخ زندگی آن بزرگواران و علوم و معارفی که از ایشان در تفسیر و الهیات و فقه و اخلاق صادر شده است معلوم و شناخته می شود. والله ولی التوفیق.
[1] نهج البلاغه، خطبه 100
[2] نهج البلاغه صبحی صالح، خطبه 109
نتیجه
در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
|
 |
|
|
|
Could not add IP : Data too long for column 'user_agent' at row 1
