1- آیات قرآن مجید

خداوند در قرآن مجید در آیات کریمه متعددی تشکیل یک حکومت جهانی اسلامی، بسط دین اسلام، غلبه آن بر کلیه ادیان، زمامداری صلحاء و ارباب لیاقت را وعده فرموده است که از آن جمله این آیات است:

«وقاتلوهم حتی لاتکون فتنه، و یکون الذین کله لله [1] = با کافران جهاد کنید تا در زمین فتنه و فسادی نماند و آیین همه دین خدا گردد.»

«هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله [2] = او است خدائی که رسول خود را با دین حق به هدایت خلق فرستاد تا بر همه ادیان عالم او را تسلط و برتری دهد.»

«یریدون ان یطفوا نورالله بافواههم و یأبی الله الا ان یتم نوره [3] = کافران می خواهند که نور خدا را با نفس تیره و گفتار جاهلانه خود خاموش کنند ولی خدا نمی گذارد، تا آنکه نور خود را به منتهای ظهور و حد اعلای کمال برساند.»

«یریدون لیطفوا نورالله بافواههم و الله متم نوره [4] = کافران می خواهند تا نور خدا را با گفتار باطل و طعن مسخره، خاموش کنند، البته خدا نور خود را تمام و کامل می کند.»

«و یرید الله ان یحق الحق بکلماته و یقطع دابر الکافرین [5] = و خدا می خواست که صدق سخنان حق را ثابت گردانده و ریشه کافران را از بیخ و بن برکند.»

و «قل جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا [6] = بگو که حق آمد و باطل را نابود ساخت، که باطل خود لایق محو و نابودی است.»

«ولقد کتبنا فی الزبور من عبد الذکر آن الارض یرثها عبادی الصالحون [7] = ما بعد از تورات در زبور نوشتیم که البته بندگان نیکوکار من ملک زمین را وارث و متصرف خواهند شد.»

«وعدالله الذین آمنوا منکم و عملوا الصالحات الیستخلفنهم فی الارض [8] = خداوند وعده فرموده، به کسانی از شما که نیکوکار گردد در زمین خلافت دهد.»

«ولقد سبقت کلمتنا لعبادنا المرسلین انهم المنصورون و ان جندنا لهم الغالبون [9] = همانا عهد ما درباره بندگانی که به رسالت فرستادیم سبقت گرفته است که البته آنها بر کافران فتح و پیروزی یابند و سپاهیان ما غالبند».

«انا لنصر رسلنا و الذین آمنوا فی الحیاه الدنیا [10] = ما البته رسولان خود و کسانی که ایمان آوردند در حیات دنیا نصرت و ظفر می دهیم.»

«کتب الله لاغلبن انا ورسلی ان الله قوی عزیز [11] = خدا حتم گردانیده که البته من و رسولانم غالب می شویم که خداوند قوی و مقتدر است.»

و آیات دیگری که تأویل آنها هنگام ظهور حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه آشکار شود، دلالت دارند بر غلبه اسلام بر سایر ادیان و غلبه اهل حق بر اهل باطل و حتمی بودن غلبه انبیاء و اتمام نور خدا که این معانی بطور مطلق تا حال ظاهر نشده و این آیات تحقق آن را در آخرالزمان بشارت می دهد.

خداوند وعده داده که البته پیغمبران را غالب سازد و یاری کند و معلوم است که این نصرت و غلبه فقط نصرت و غلبه در آخرت نیست، برای اینکه می فرماید: «فی الحیاه الدنیا» و نصرت و غلبه انبیا بر قوم خودشان و پیشرفت کار آنها در عصر خودشان هم نیست، زیرا دعوت بسیاری از پیغمبران در قومشان اثر نبخشید بلکه بعضی از آنها کشته شدند.

این نصرت و غلبه، نصرت و غلبه مقصد و هدف و دعوت آنها است که بر طبق ظاهر آیات مقید به مرتبه ای نیست بلکه نصرت و غلبه مطلق است. همچنین است اتمام نور، که معنی اینکه خدا نور خود را در مقابل آنهائی که میخواهند نور او را خاموش کنند و مانع از پیشرفت اسلام شوند تمام می گرداند این است که دین را جلو می برد و بر قلمرو اسلام می افزاید و اتمام آن وقتی است که اسلام تمام جهان را بگیرد.

چنانکه معنی استخلاف و جانشینی مؤمنین در زمین و وارث شدن آنها زمین را نیز استخلاف در تمام زمین و وارث شسدن کره ارض است که برای امام زمان و یاران و اصحاب آن حضرت حاصل می شود. معنای غلبه حق بر باطل بطور اطلاق هم غیر از این نیست که به تمام معنی حق بر باطل پیروز شود و اگر از جهت حجت و برهان غالب باشد (با اینکه به این معنی همیشه غالب است) ولی در ظاهر غالب نباشد غلبه مطلق نیست و ظاهر این آیات غلبه مطلق است.

و اما آیه «لیظهره علی الدین کله» که دلالتش بر غلبه اسلام واضح است.

و مؤید مستفاد از این آیات است روایاتی که در این خصوص از حضرت رسول (ص) منقول است، مثل: «لیدخلن هذا الدین علی ما دخل علیه اللیل = اذلبته این دین در هر کجا که شب داخل شده باشد داخل می شود.»

و شاید نکته اینکه فرمود: «علی ما دخل علیه اللیل» و نفرمود: «علی ما دخل علیه الیوم او الشمس» تشبیه دین به آفتاب باشد که همانطور که روز و آفتاب در هر کجا که شب رفته باشد وارد میشود، خورشید عالمتاب اسلام نیز به تمام اماکن پرتو افکن خواهد شد و تاریکی کفر و شرک و ضلالت را نابود خواهد ساخت، همانطور که آفتاب، تاریکی شب را از میان می برد.