یکی از خصوصیات و اوصاف امام عصر علیه السلام این است که به مرور روزگار، پیری و کهولت در آن حضرت ظاهر نشود و باید هم اینطور باشد. زیرا با سنن زیاد اگر کهولت آور و پیری زا باشد آن حضرت نخواهد توانست مصدر آن همه اصلاحات و اقدامات و فعالیت های بزرگ اصلاحی گردد.
پس همانطور که آن حضرت به امر خدا از یک عمر بسیار بلند برخوردار است، جوانی و نشاط و نیرومندی آن رهبر جهانیان نیز به امر خدا محفوظ خواهد ماند و چنانچه در مقالات طول عمر بطور تفصیل و مکرر توضیح دادیم اینگونه موضوعات اولاً، در دائره قدرت خداوند متعال قرار دارد. و آن کسی که ایمان و قبول دارد که خدا ماده را آفرید و مواد را به هم پیوست و از آن این عالم با این نظام استوار را پدیدار ساخت؛ و خدائی که این همه عالم ها را آفریده، البته قادر است که جوانی و نشاط و نیروی یک فرد را نگاه دارد.
ثانیاً؛ امکان حفظ جوانی نیز مسأله است که در ضمن مسأله امکان طولانی ساختن عمر حل شده و آزمایش های علمی آن را تأیید نموده و دانشمندانی که در این موضوع تحقیقات و مطالعه دارند رفع پیری و خستگی و حفظ و اعاده جوانی و دیر رس کردن پیری را ممکن بلکه عملی شناخته اند.

مبارزه با پیری و باز گشت دادن نشاط و تجدید قوای جوانی اگر چه از عهد باستان مورد توجه بوده و یقیناً بسیاری از معمرینی که ادیان و تاریخ معرفی کرده اند از نیروی جوانی برخوردار بوده اند، ولی بحث در آن از نظر علوم جدید از قرن هجده و نوزده شروع و مطالعات و بررسی های دانشمندان در اطراف آن همچنان ادامه دارد.
«براون اسکار» نخستین دانشمندی است که هنگام پیری در صدد تجدید جوانی خود با عصاره غدد تناسلی برآمد (1869 م) و دانشمندان دیگر من جلمه «ورونوف» با استفاده از تجارب او آزمایش هائی کردند (1918) و از لحاظ تجربی آزمایش های «استیناش» حائز اهمیت شد که توانست در روی بعضی جانوران به توسط اعمال جراحی بر روی مجاری تناسلی، آثار جوانی را باز گرداند ولی اینگونه آزمایشها و روشهای جراحی و هورمونی ناقص و اغلب بی خطر نبود. [1]
بعضی از دانشمندان در اندیشه پیدا کردن وسیله مبارزه با علت اصلی پیری که (به عقیده آنها) ضعف و فرسودگی سلولی است افتادند.

یکی از مشاهیر پزشکان که راجع به امکان طولانی کردن عمر و تازه کردن جوانی در روی حیوانات آزمایشهائی کرده دکتر «فورد نوف» است. این شخص می گوید: ششصد آزمایش موفقیت آمیز انجام داده ام و اطمینان می دهد که در آینده نزدیک تجدید قوای پیران و برطرف ساختن گرد و غبار سالخوردگی و خمیدگی قامت آنها عملی خواهد شد چنانچه دیررس ساختن پیری و طولانی کردن عمر با حفظ صحت قلب و دماغ تا آخر عمر بلکه تغییر صفات و شخصیات و عادات ممکن خواهد شد. [2]
در عصر حاضر نیز کوشش و تلاش پزشکان در اطراف اکتشاف سبب پیری ادامه دارد. روزنامه «الثوره» به مناسبت اطلاعیه سازمان ملل راجع به آمار جمعیت دنیا و اختلافات آنها در سن، مقاله ای باستناد اقوال پزشکان مشهور منتشر کرد که قسمت عمده آن راجع به اسباب پیری و تلاش هائی است که در دانشگاه های بزرگ برای کشف علت اصلی آن دنبال می شود.

در این مقاله بطور قطع اظهار نظر شده که پیری ارتباط به سن زیاد ندارد. از نر روانشناسان پیری احساس به از کار افتادن و بی اهمیت شدن است با صرف نظر از سن زیاد. و از نظر دانش پزشکی پیری عبارت است از اصاب انسجه حیاتی جسم به قصور از اداء وظیفه در حدود نشاط متعارف و معتاد و به معنی دیگر پیری مفقود شدن قدرت تجدید سلول های حیاتی است. و به هر حال این احساس یا این پدیده جسمی تحت تأثیر پیش رفتن سن نیست. گاهی عارض اشخاص چهل ساله می شود و گاهی در شخص صد ساله هم اثری از آن دیده نمی شود و گاهی پیری به واسطه بعضی امراض عارض یک قسمت بدن می شود در حالی که سایر اعضاء جوانی و نشاط خود را دارا هستند.

در این مقاله اظهار نظر شده که پیری بر حسب طب جدید معلول سه عامل است:
نخست، بیماری های مزمنه مانند بیماری های معدی، بیماری های سوء تغذیه و بیماری های دیگر.
دوم، حالات روانی و انفعالات نفسانی که عامل پیری و مؤثر در فقدان نشاط و استهلاک سلول های حیاتی است.
عامل سوم: عوامل خارجی است مانند محیط زندگی و آب و هوا و سردی و گرمی و رطوبت.[3]
«بوکومولتس» که در تاریخ مبارزه با پیری زیاد به اسم او بر می خوریم معتقد بود که باید به وسیله سرم مخصوص به انساج نرمش اولیه را باز گرداند.
این سرم از اسبی که قبلاً سرم ویژه ای به او تزریق شده بود گرفته می شد و سالها در غرب بازار سیاه داشت.
در غرب نیز نظیر «بوکومولتس» روسی وجود دارد این شخص دکتر «پنهانس» است که در سوئیس زندگی می کند و چند نفر از افراد سرشناس دنیا مشتری او بودند.
شیوه «پنهانس» عبارت از این است که در انساج پیر شده، انساج جوان که از حیوانات یا انسان گرفته شده داخل کنند ولی باید میان داخل کردن این نسج تازه در بدن شخص و گرفتن آن از موجود دیگر بیش از 60 دقیقه فاصله نباشد.
«پنهانس» می گوید که از 20000 آزمایشی که او در این زمینه انجام داده هیچ کدام مواجه به شکست نشده است.
چندی قبل دکتر «اصلان» در رومانی ماده جدیدی برای مبارزه با پیری پیدا کرده و آن را (هاش – 3) نامید این ماده را امروز تقریباً در سر تا سر جهان به کار می برند و پزشک مشهور دکتر «شرمن» از آن استفاده می کند و می گوید: این ماده به پوست نرمش مخصوصی می دهد و خستگی بدن را کاهش می دهد و حافظه را قوی می کند و خواب را منظم می سازد.
این پزشک می گوید: نتیجه ای که گرفته ام به این ترتیب است؛ 40 درصد موفقیت کامل، 35 درصد نتیجه مناسب و فقط 25 درصد شکست.[4]

زیست شناس معروف فرانسوی «بلوفر» در جریان مطالعات مشهور خود درباره زنبور عسل به مسأله ای حیرت انگیز یعنی زندگی دراز و توأم با نیرومندی و جوانی ملکه زنبوران برخورد و در خصوص علت آن به تجسس خستگی ناپذیری پرداخت.
وی در ضمن مطالعه دریافت که ملکه زنبوران از خوراکی مخصوصی که توسط کارگران فراهم می آید در تام عمر تغذیه می نماید در صورتی که دیگر زنبوران فقط در سه روز نخستین زندگی از این مائده اسرارآمیز برخوردارند. این غذای حیرت انگیز چیست و آیا رمز جوانی و زیبائی و عمر دراز ملکه (ملکه چهار صد برابر دیگر زنبوران زندگی می کند) در این ماده غذائی نهفته است؟
زیست شناس فرانسوی از سال 1938 به بعد با مطالعات شبانه روزی در پی حل این مشکل بر آمده و به موفقیت های بزرگی نائل گشت.
ترکیب این مائده یعنی شهد شاهانه اسرار آمیز بوده و فقط معلوم گشته است که حاوی کاربن، هیدروژن، آزوت، ارگوسترول ویتامین های (ب) و مخصوصاً به مقدار معتنابهی آسید بانتوتنیک می باشد.
«بلوفر» در تجارب 14 ساله خود ثابت کرد که تحول و رشد اشکال جنینی زنبوران و عمر دراز و جوانی پایدار زنبور ملکه به واسطه تأثیر شگفت انگیز شهد شاهانه می باشد و همچنین توانست با استحصال این ماده که به نام «آپی سرم» معروف است و تجویز آن در اشخاص فرسوده و پیران، نتایج حیرت آوری به دست آورد. «بلوفر» با اتکاء بر صدها تجربه اعلام داشته است که تأثیر شهد شاهانه در انسان گو اینکه از پیری جلوگیری نمی کند ولی دوران جوانی را طولانی و توأم با تندرستی و نیرومندی می سازد، و در حقیقت (آپی سرم) داروی به خصوص نبوده بلکه مانده معجز آسا و حیات بخش می باشد. [5]

اطلاعات مقاله مفصلی از سرویس مخصوص خبرگزاری فرانسه تحت عنوان «بشر تا آخر عمر جوانی و شادابی خود را حفظ خواهد کرد» انتشار داد. در این مقاله می نویسد: با توجه به مذاکراتی که در آخرین کنفرانس بین المللی پزشکی که در «کبک» صورت گرفت، می توان گفت که جواب این سئوال «امکان مبارزه با پیری، حفظ شادابی، موزانه جوانی تا دم مرگ» مثبت است. (و هم نوشته است : ) دکتر «هوآرد کورتیس» دانشمند آمریکائی وابسته به آزمایشگاه ملی بروکلین معتقد است پیری و فرسودگی سلولها معلول خرابی و فساد اسید «درزوکس ریبونوکلئیک»، «آ.د.ن» سلول های بدن است. می دانیم که «آ.د.ن» کار و تولید سلول ها را هدایت می کند و هر قدر این ماده رو به فساد بگذارد، به همان میزان از میزان کار سلولها کاسته می شود و تنها راه جلوگیری از پیری به وسیله یک عمل داروئی در سطح مولکولهای «آ.د.ن» سلول های تمام اعضاء بدن امکان پذیر است. (و هم می نویسد: ) در میان مراکز تجسساتی جهان که پیشرفت های قابل توجهی در زمینه جلوگیری از پیری به دست آورده اند مراکز پژوهشی بخارست، پاریس و بالتیمور در درجه اول اهمیت قرار دارند. در بالتیمور هم اکنون نتایج مطالعات و آزمایش های پزشکی روی ششصد نفر از 18 تا 99 ساله مورد بررسی است.
(در پایان مقاله نوشته است: )
پزشکان در حال حاضر می کوشند به وسائل داروئی از فساد. «آ.د.ن» سلولها جلوگیری کنند و در این راه پیشرفت های قابل توجهی نیز به دست آورده اند به این ترتیب می توان گفت: طولی نخواهد کشید که (بیماری پیری) از بین خواهد رفت. [6]