کسانی که با طول عمر از نیروی جوانی پایدار برخوردار شده اند بسیارند. از جمله مردی است 167 ساله از اهالی کلمبیا به نام «پی یرارا» که شرح حالش در اطلاعات شماره 9121 و 9236 بطور مفصل درج شد. این مرد در این سن و سال نیروی جوانیش باقی مانده و استخوان ها و مفاصلش بقدری خوب است که اکثر جوانان باید آرزو کنند استخوانهائی به این خوبی داشته باشند. رگهای او پس از آزمایش های متعدد نشان داده است که کوچکترین اثر کلسیم که معمولاً در 90 درصد اشخاص مسن دیده می شود در آن وجود ندارد.
در کنیا مردی 158 ساله زندگی می کند که اخیراً آپاندیس او را عمل کردند. این مرد از جوان ترین جوانان نیز جوان تر است. [1]
چند سال قبل در شوروی شخصی به نام «عیوض اف» نوشتند که تا سن 147 سالگی فعالیت خود را حفظ کرده و گردش او با اسب تعطیل نشد و شخصاً از مزرعه انگور خود سرکشی می کرد. [2]
فردی چنین دویست و پنجاه و سه ساله که 23 زن در خانه او عمر خود را به پایان رسانیده اند به نام «دلی چینگ» در این مویسش سیاه و قوی و نیروی جوانیش باقی بود. [3]

یک مرد اتریشی که صد و چهلمین سال زندگی خود را جشن گرفت هنوز هم در مزرعه خود کار می کند و اظهار داشت که تا به حال یاد ندارم حتی یک بار هم بیمار شده باشم. [4]
بانوئی به نام «گوموگا» ساکنه دهکده «گالون» واقع در شمال قفقاز، صد و چهل و هفتیمن سال تولد خود را جشن گرفت. در حالیکه هنوز نشاط خود را از دست نداده و در حس شنوائی و بینائی او هیچگونه ضعفی حاصل نشده است. [5]
از آنچه بیان شد معلوم می گردد که مسأله امکان حفظ نیرو و نشاط جوانی با اینکه مشاهده شده، بسیاری از معمرین این نیرو را تا آخرین قدم زندگی نگاه داشته اند، ثابت و غیر قابل انکار است. فقط کوشش دانشمندان برای اکتشاف علت پیری و علت بقاء نیروی جوانی در نزد جمعی از معمرین و کشف وسیله مبارزه با پیری و سالخوردگی است. و چنانچه بعضی از دانشمندان اظهار نظر می کنند در آینده، بشر به موفقیت های بزرگ در این زمینه نایل خواهد شد چنانچه یکی از وسایل مبارزه آن را همین پیوند عضوی باید شمرد.

و به هر حال مقصود ما از نقل این نظرات اثبات امکان مطلق طول عمر بدون کهولت و پیری است تا کسانی که در ایمان کم مایه اند، آن را بعید و غریب ندانند و اگر نه، ما در طول عمر امام و بقاء نیروی جوانی آن حضرت به قدرت و توانائی خدا و اخبار پیغمبر و اوصیاء او (ع) اعتماد و اتکاء داریم و آن را محکم ترین دلیل می دانیم و به این دلیل خردپسند که مقبول عقل مستقیم است مؤمن هستیم. هر چند امام زمان (ع) یگانه معمر تاریخ بشر و یگانه کسی باشد که با طول عمر جوانیش حفظ شده باشد، هر چند آزمایش های دانشمندان در این خصوص به جائی نرسیده باشد و آنها دست علم بشر را از طولانی کردن عمر و مبارزه با پیری کوتاه بدانند زیرا مسأله طول عمر و بقاء جوانی آن حضرت مسأله ای نیست که از نظر عقل احتیاج به این مؤیدات داشته باشد. مسأله، مسأله عموم قدرت خدا و اعجاز و خرق عادت و نفوذ مشیت الهی است و در اینگونه امور، وجود این مؤیدات و عدم آن تأثیری ندارد.

اما اخبار

صدوق در «کمال الدین» و علی بن محمد خراز رازی در «کفایه الاثر» از حضرت امام حسن مجتبی (ع) در ضمن حدیثی روایت کرده اند که فرمود: فرزند نهم از فرزندان برادرم حسین (ع) را خدا عمرش را در غیبتش طولانی نماید، سپس به قدرت خود او را آشکار سازد، در صورت جوانی که کمتر از چهل سال داشته باشد «و ذلک لیعلم ان الله علی کل شیء قدیر» [6]

و نیز صدوق از حضرت رضا (ع) در ضمن حدیثی چنین روایت کرده است:
«القائم هوالذی اذا خرج کان فی سن الشیوخ و منظر الشبان قوی فی بدنه [7] = قائم آن کسی است که وقتی ظاهر شود در سن پیران و منظر و سیمای جوانان و با قوت بدن باشد.»

و از ابی الصلت هروی منقول است که گفتم به حضرت رضا (ع): علامت قائم چیست وقتی ظاهر شود؟
فرمود: علامتش این است که در سن پیران و منظر و قیافه جوانان است. بطوری که کسی که او را ببیند چهل ساله یا کمتر گمان می کند و از علامات او این است که به گذشت شب و روز پیر نمی شود تا آنکه از این دنیا رحلت کند. [8]