«ابوبصیر می گوید: خدمت امام صادق (ع) عرض کردم: فدایت شوم، قائم کی خروج می کند؟ فرمود: ای ابا محمد! ما اهل بیت وقت ظهور را تعیین نمی کنیم و محمد (ص) فرموده است: تعیین کنندگان وقت ظهور دروغ می گویند.» [1]
مقتضای این حدیث و امثالش این است که ائمه اطهار هرگز وقت ظهور را تعیین نکرده اند و تعیین کنندگان را تکذیب نموده اند. لیکن اتباع سید علی محمد این تصریحات را نادیده گرفته و برخلاف نص صریح پیشوای خودشان، در کتب جستجو نموده اند و حدیث ضعیف ابولبید مخزومی را یافته و با توجیهات و تأویلات بسیار، سنۀ ظهور سید علی محمد را از ان استنباط کرده اند.
کتاب هایی که در رد این فرقه نگاشته شده است حدیث ابولبید را مورد بحث قرار داده اشکالات بسیاری بدان کرده اند. اگر ما بخواهیم در آن مباحث وارد شویم از مقصد دور می گردیم. لذا طالبین تحقیق را بکتب ردیه حواله می دهیم و فعلا به همین نکته اکتفا می کنیم که بر طبق حدیث ابوبصیر که سید علی محمد نیز به صحت آن اعتراف دارد و در کتاب خویش ثبت نموده است، هر حدیثی که سنۀ ظهور قائم را تعیین کرده باشد باید مردود شود و تمسک بآن جائز نیست، چه حدیث ابی لبید باشد چه غیر آن.
حدیث ذیل نیز در تفسیر سوره کوثر نقل شده است:
امام صادق (ع) در حدیث مفصلی فرمود: «غیبت قائم ما نیز مورد انکار امت واقع می گردد. یکی بدون اطلاع می گوید: امام اصلاً متولد نشده است. دیگری می گوید: به دنیا آمده ولی مرده است. دیگری کافر می شود و می گوید: امام یازدهم اصلا اولاد نداشته است. دیگری به واسطه گفتارش ایجاد تفرقه می کند و از دوازده امام تجاوز نموده و آنها را سیزده یا زیادتر می داند و دیگری خدای را عصیان ورزیده می گوید: روح قائم در بدن شخص دیگری تکلم می کند.» [2]
[1] ابوبصیر عن ابیعبدالله (ع) قال قلت: جعلت فدالک متی خروج القائم؟ فقال یا ابا محمد انا اهل بیت لانوقت و قد قال محمد کذب الوقاتون – تفسیر سوره کوثر
[2] قال الصادق (ع) فی حدیث مفصل الی ان قال: کذلک غیبه القائم فان الامه تنکرها فمن قائل بغیر هدی بانه لم یولد و قائل بانه ولد و مات و قائل یکفر بقوله ان حادیعشرنا کان عقیماً و قائل یمزق بقوله ان یتعدی الی ثلاث عشر فصاعداً وقائل یعص الله بقوله ان روح القائم تنطق فی هیکل غیره – تفسیر سوره کوثر
