مهندس: اگر ادعای این افراد پوچ و باطل بود پس چرا این همه عقیده مند فداکار پیدا کردند؟!


هوشیار: عقیده مند شدن و گرویدن عده ای، به یک شخص دلیل حقانیت وی نیست زیرا عقائد و ادیان باطل همیشه در جهان بوده و هست و عقیده مندان جدی و فداکاری هم داشته اند. استقامت و فداکاری گروهی نادان و عوام را نمی توان از براهین صدق و حقانیت مدعی و پیشوایشان شمرد. شما تاریخ ادیان را بررسی کنید تا حقیقت برایتان روشن گردد. مثلاً ملاحظه بفرمائید در همین عصری که عصر علم و دانش شمرده می شود میلیون ها افراد بشر در هندوستان وجود دارند که در مقابل گاو خضوع و ستایش می کنند و معتقدند آن حیوان در عالم بالا دارای مقام عالی است. کشتن و خوردن گوشتش را حرام می دانند. بی احترامی و جسارت به آن را گناه می شمارند. اغلب اتفاق می افتد که گاوی بی خیال در وسط خیابان استراحت می کند و اتومبیلها ناچار می شوند در پشت سرش توقف کنند، ولی هیچکس حتی پلیس حق ندارد مزاحم آن حیوان شود، تا هنگامی که به میل خودش از سر راه برخیزد. هندوها برای دفاع از گاو فداکاری ها می کنند و یکی از علل اختلاف مسلمین و هندوها، موضوع کشتن گاو است.


همچنین هندوها به قدری به میمون احترام می گذارند و در مقابلش خاضع می باشند که آن حیوانات با کمال آزادی مزاحم مردم می شوند و کسی جرئت ندارد به آنها جسارت کند. مسئله میمون از مسائل بغرنج دولتی محسوب می شود، لذا دولت مجبور می شود هر چندی یکبار، آنها را از شهرها جمع کند و با کمال احترام به جنگلهای دور دست رها سازد. تازه اینکار نیز به مقدسین هندو گران می آید. [1]


بهرحال گمان می کنم مسائل مهمی که نیاز به بحث داشت مورد بررسی قرار گرفته و مسأله مهم دیگری نداشته باشیم اگر صلاح بدانید جلسات را تعطیل کنیم، و بیش از این مزاحم اوقات شریف آقایان نباشیم؟


جلالی: من هم فکر می کنم مسأله مهم دیگری نداشته باشیم.


دکتر: من که از این جلسات بسیار مستضعفین شدم، فکر می کنم سایر برادران نیز چنین باشند. همه ما میل داریم جلسات ادامه پیدا کد و باز هم بهره مند شویم. لیکن با توجه به کثرت مشاغل جناب آقای هوشیار، من هم با تعطیل جلسه موافق هستم امیدوارم در فرصت دیگری باز هم بتوانیم از محضر ایشان استفاده نمائیم.


در اینجا لازم است از الطاف ایشان تشکر نمایم خدا فرج حضرت بقیه الله اعظم را نزدیک گرداند و همه ما را از خدمتگزاران اسلام و یاران آن جناب قرار دهد.