کامل سلیمان در شرح حدیث فوق می گوید: این یک مسئله خدایی است و خود یک معجزه به حساب می آید که شخص حضرت مهدی (ع) در میان مردم ولی از دیدگان آنها غایب باشد و اگر کسی در این رابطه حدل کند درباره قدرت خدا جدال کرده زیرا این یکی از عطایای خداوند متعال است که به اولیاء خود مرحمت فرموده و نظیر آن در مورد خضر پیامبر، روشن است که به تأیید همه ادیان آسمانی، حدود 6000 سال است که در بین مردم زندگی می کند اما او را نمی بینند. [1]

و این یکی از معجزاتی است که سایر امامان معصوم (ع) نیز داشته اند. همان طور که معاویه بن وهب می گوید: با امام صادق (ع) در مدینه بودیم و آن حضرت بر مرکب خود سوار بود ناگاه دیدم پیاده شدند و سجده ای طولانی انجام دادند. در حالی که من منتظر آن حضرت بودم تا سر از سجده برداشتند. گفتم: فدایت شوم چرا چنین کردید؟ فرمودند: به یاد نعمت خدا افتادم و سجده کردم. گفتم: اینجا نزدیک بازار است و مردم در رفت و آمد هستند! حضرت فرمودند: هیچ کس مرا نمی بیند. [2]

بنابراین بودن حضرت بقیه الله الاعظم (ع) در بین مردم ولی از دیده های آنها پنهان بودن، یکی از معجزات الهی است. [3]