بي شک، يکي از علل روي آوري ائمه عليهم السلام به اين سازمان، آماده سازي شيعه براي پذيرش وضعيت جديد در عصر غيبت بوده است. عصري که در آن، شيعه جز از طريق سفرا و وکلا، امکان ارتباط با امام خويش را نداشت. با توجه به همين حقيقت بود که هرچه شيعه به عصر غيبت نزديکتر مي شد، راه ارتباط مستقيم او با امام عليه السلام نيز محدودتر مي گشت و «سازمان وکالت» نيز تقويت مي شد تا آنجا که در عصر دو امام هادي و عسکري عليهم السلام بيشتر امور شيعيان با اين دو امام بزرگوار از راه مکاتبه و از طريق وکلا و نمايندگان صورت مي گرفت. از اين رو، مي توان گفت: دست کم در عصر دو امام عسکري عليه السلام تقويت «سازمان وکالت» به خاطر زمينه سازي ورود شيعه به «عصر غيبت» بوده است.