رهبر، که همان امام معصوم عليه السلام بود، برکار وکلا نظارت دقيق داشت. اموري؛ مانند تعيين وکلاي نواحي و بررسي عملکرد آنان، معرفي وکلاي نواحي به شيعيان و شناساندن فضايل و شخصيت آنان، عزل وکلاي فاسد و خائن و جايگزيني وکلاي جديد، معرفي جريانات دروغين وکالت و بابيت و برخورد با آنان، راهنمايي وکلا به وظايفشان و کيفيت برخورد با حکومت عباسي، تاءمين مالي وکلا، و رد اتهامات نادرست عليه آنان، همه بر عهده امام عليه السلام بود. [1] .