او را نيز از وکلاي «ناحيه مقدسه» دانسته اند. مؤ يد وکالتش جرياني است که خودش نقل کرده، مي گويد: «480 درهم نزد من جمع شد، 20 درهم نيز از نزد خود بر آن افزودم و به سوي «اءبوالحسن اسدي» (در ري) فرستادم و در مورد افزون 20 درهم چيزي ننوشتم. جواب رسيد که 500 درهمي که 20 درهم آن از مال تو بود، دريافت شد.»

اين جريان نشانگر وکالت او است، چرا که به گفته او، 480 درهم نزد او جمع شده بود و 20 درهم از خود افزوده بود، پس غير از آن 20 درهم، اموال امام بوده که مردم به او داده بودند. «شيخ صدوق» نيز نقل کرده که وي از جمله وکلاي صاحب الامر (عجل الله تعالي فرجه الشريف) و اهل «نيشابور» است که او را ديده و بر معجزات او واقف شده است.

و از اين جمله و جريان فوق، مي توان اين استنباط را نمود که وي در «نيشابور» به وکالت مشغول بوده و معاصر «ابوالحسين اسدي» و همچنين نايب دوم، «محمد بن عثمان»، بوده است. [1] .