[1] براي آگاهي از نمونه هايي از موارد مذکور، ر. ک: تاريخ الغيبة الکبري، سيد محمد صدر، ص ‍ 122 - 130.

[2] علامه طباطبايي در اين زمينه بياني نغز دارد که فلسفه حضور امام غايب را در ميان جامعه روشن مي کند. وي مي گويد: «امام چنان که نسبت به ظاهر اعمال مردم پيشوا و راهنما است، همچنان در باطن نيز سمت پيشوايي و رهبري دارد و اوست که قافله سالار کاروان انساني که از راه باطن به سوي خدا سير مي کند.» ر. ک: شيعه در اسلام، علامه طباطبايي، ص 183 - 187.