با توجه به مباحث پیش گفته، روشن شد که همه ی مسلمانان در اعتقاد به ظهور امام مهدی (ع) که روایات متواتر رسول خدا (ص)، آمدنش را بشارت داده است اتفاق نظر دارند؛ اکنون این پرسش مطرح است که اگر اعتبار روایات دال بر ظهور امام مهدی (ع) در آخرالزمان نزد علمای اسلام چنان واضح است که همگی به صحت آن ها یقین دارند و به متواتر بودن این اخبار تصریح کرده اند، پس چگونه است که میان روایات بیانگر نسب امام مهدی (ع) اختلاف دیده می شود؟ به گونه ای که برخی از این روایات دقیقاً متضاد یکدیگرند. از این رو، به شکل جدی باید پرسید که واقعاً امام مهدی (ع) کیست؟ آیا با وجود این اختلافات، می توان به صورت قطعی او را باز شناخت؟ به شکلی که هیچ گونه شبهه ای در تطبیق عنوان مهدی بر مصداق حقیقی و مسمای واقعی خود باقی نماند؟

برای پاسخ گفتن به این سئوال، باید مشکلات و موانعی را که برای برخی در راه تشخیص نسب امام مهدی (ع) به وجود می آید با این که به اصل ظهور امام مهدی (ع) معتقدند مورد بررسی قرار دارد؛ اما پیش از بیان این مشکلات، لازم است نکته ای را مورد تأکید قرار دهیم و آن این که مثل آن فرد معتقد به ظهور مهدی (ع) در آخرالزمان که نمی داند اکنون در جهان چه کسی مهدی موعود واقعی است، مثل آن کسی است که وجوب نماز را به شکل یقینی می داند، اما ارکان نماز را نمی شناسد؛ پس همانگونه که آن فرد قاعدتاً نمازگزار تلقی نمی شود، چنین شخصی که منتظر یک مهدی ناشناخته است، نمی تواند از منتظران واقعی امام مهدی (ع) به شمار آید. در آینده دلیل این مطلب را ذکر خواهیم کرد.

شایان توجه است که این فصل، عهده دار چاره جویی برای هر گونه مشکلی است که ممکن است در راه تشخیص نسب امام مهدی (ع) رخ دهد، و چنانچه خواننده ی محترم ما را تا پایان این فصل همراهی کند، بخش اصلی و مهم پاسخ به سئوال «مهدی موعود چه کسی است؟»، را دریافت خواهد کرد. ما متعهد می شویم که معتقدات و پیش فرض های مقبول خود را در این بحث به کنار بگذاریم تا سایه ی خود را بر سیر مباحث ما نیافکند؛ مباحثی که هدفی جز رسیدن به حق ندارد، خواه ما بر حق باشیم یا نباشیم. زیرا عاقل کسی است که با حق دشمنی نداشته باشد؛ حال چنانچه خواننده ی گرامی در این سخن تأمل کند، حتماً بعد از خواندن این مباحث، ما را در حل و فصل کردن موانع و معضلات روایی تشخیص تبار مهدی موعود (ع) تصدیق خواهد کرد و بر راه حل ارائه شده، صحه خواهد گذارد.

شایان ذکر است که مقصود ما در این بحث از «موانع روایی تشخیص» عبارت از احادیثی است که در نگاه آغازین، متعارض و متخالف می نمایند؛ مسئله ای که حل آن بر بسیاری پیچیده و لاینحل می نماید، خصوصاً افرادی که از مهارت کافی در علوم حدیث برخوردار نیستند و این خود عاملی است که به سهولت و به شکل بهت آوری افراد سست ایمان را به ورطه ی انکار اصل ایده ی مهدویت در می افکند، خواه این منکران خود را اسما مسلمان بخوانند یا علنا به مبارزه ی با اسلام کمر بسته باشند.