این حدیثی را ابن ماجه و دیگران از انس بن مالک نقل کرده اند، ابن ماجه می گوید:
رسول خدا (ص) فرمود: «ما فرزندان عبدالمطلب سروران اهل بهشتیم؛ من و حمزه و علی و جعفر و حسن و حسین و مهدی». [1]
مقدسی در عقدالدرر آن را با این لفظ آورده است:
ما هفت تن فرزندان عبدالمطلب سروران اهل بهشتیم؛ من، برادرم علی، عمویم حمزه، جعفر، حسن و حسین و مهدی.
سپس می افزاید:
عده ای از پیشگامان و بزرگان حدیث، از جمله امام ابوعبدالله محمد بن یزید بن ماجه قزوینی در سنن و ابوالقاسم طبرانی در معجم و حافظ ابونعیم اصفهانی و دیگران [2] این روایت را نقل کرده اند.
این حدیث با حدیث پیشین تعارضی ندارد، بلکه اصطلاحاً «مقید» آن است، چه آن که هیچ اختلافی در این نیست که عبدالمطلب جد حضرت رسول (ص) از پسران هاشم است. بر این اساس، بدیهی است که فرزندان عبدالمطلب همگی «هاشمی» خواهند بود. در نتیجه مهدی (ع) از فرزندان عبدالمطلب بن هاشم قرشی کنانی است.
[1] سنن ابن ماجه / ج 2 / ح 1368 / باب قیام مهدی؛ مستدرک الحاکم / ج 3 / ص 211؛ الغیبه / شیخ طوسی/ ص 113؛ جمع الجوامع / سیوطی / ج 1 / ص 851
