گفتنی است که اگر برخی از علمای شیعه این احادیث را در کتب روایی خود ذکر کرده اند، از این روی نبوده که آن ها را صحیح می دانسته اند، چون مخالفت محتوای این احادیث با اصول معتقدات شیعه کاملاً روشن است، بلکه علت آن یکی از این دو امر است:

الف – امکان توجیه و جمع آن ها با اصول مذهب شیعه.

ب – اثبات امانتداری خود در نقل مدارک و ادله ی خصم وآگاهاندن سایر فرق مسلمانان از نقطه نظرات انتقادی ایشان نسبت به این احادیث.

حال به نقل و بررسی این احادیث می پردازیم:

1. ابن ابی شیبه، طبرانی و حاکم از عاصم بن ابی النجود از زربن حبیش از عبدالله بن مسعود از رسول خدا (ص) این گونه نقل کرده اند:

دنیا به پایان نخواهد رسید، تا این که خداوند مردی را برانگیزد که اسم او مشابه اسم من و اسم پدرش مشابه اسم پدرم باشد. [1]

2. ابوعمرودانی و خطیب بغدادی هر دو از طریق عاصم بن ابی النجود از زربن حبیش از عبدالله بن مسعود از رسول خدا (ص) چنین نقل کرده اند:

قیامت بر پا نخواهد گشت تا این که مردی از خاندان من که نامش مشابه نام من و نام پدرش مشابه نام پدرم است، بر مردم حکومت کند. [2]

3. نعیم بن حماد، خطیب و ابن حجر هر سه از طریق عاصم از زرین حبیش از ابن مسعود از رسول خدا (ص) نقل کرده اند که حضرت فرمود:

مهدی نامش مشابه نام من و نام پدرش مشابه نام پدرم است. [3]

4. نعیم بن حماد با اسناد خود از ابی طفیل نقل کرده که رسول خدا (ص) فرمود:

اسم مهدی اسم من و اسم پدرش اسم پدر من است.» [4]