شیخ صدوق اسامی افرادی را ذکر کرده است که به معجزات امام آگاه بود و ایشان را زیارت کرده اند؛ از نواب حضرت یا از سایر شیعیان. جالب این که ایشان از نقاط و شهرهای متفاوتی هستند که صدوق نام بلاد ایشان را نیز متذکر شده و با اندک تأملی می توان دریافت که اینان از جهت تعداد به حد تواتر رسیده اند؛ خصوصاً با توجه به تفاوت چشم گیر مناطق جغرافیایی سرزمین های آنان، هم دستی و توافق بر دروغ پراکنی و جعل خبرشان محال است. و اینک نام های برخی از ایشان.

الف) وکلاء

1. از بغداد؛ عمری و فرزندش، حاجز، بلالی و عطار

2. از کوفه؛ عاصمی

3. از اهواز؛ محمد بن ابراهیم بن مهزیار

4. از قم؛ احمد بن اسحاق

5. از همدان؛ محمد بن صالح

6. از ری؛ بسامی، اسدی، یعنی محمد بن ابوعبدالله کوفی

7. از آذربایجان؛ قاسم بن علاء

8. از نیشابور؛ محمد بن شاذان

ب) غیر وکلاء

1. از بغداد؛ ابوالقاسم بن ابوحلیس، ابوعبدالله کندی، ابوعبدالله جنیدی، هارون قزاز، نیلی، ابوالقاسم بن دبیس، ابوعبدالله بن فروخ، مسرور طباخ غلام ابوالحسن (ع)، احمد و محمد دو فرزند حسن و اسحاق کاتب از بنی نوبخت و ...

2. از همدان؛ محمد بن کشمرد، جعفر بن حمدان و محمد بن هارون بن عمران.

3. از دینور؛ حسن بن هارون، احمد بن اخیه و ابوالحسن.

4. از اصفهان؛ ابن باشاذاله.

5. از صیمره؛ زیدان.

6. از قم؛ حسن بن نضر، محمد بن محمد، علی بن محمد بن اسحاق و پدر وی و حسن بن یعقوب

7. از ری؛ قاسم بن موسی و پسرش، ابومحمد بن هارون، علی بن محمد، محمد بن محمد کلینی و ابوجعفر رفاء.

8. از قزوین؛ مرداس و علی بن احمد.

9. از نیشابور؛ محمد بن شعیب بن صالح.

10. از یمن؛ فضل بن یزید، حسن بن فضل بن یزید، جعفری، ابن اعجمی و علی بن محمد شمشاطی.

11. از مصر؛ ابورجاء و غیر او.

12. از نصیبین؛ ابو محمد حسن بو وجناء نصیبی، هم چنان که اسامی افرادی را که از مناطق «شهرزور»، «فارس»، «قابس» و «مرو» بوده اند و به شرف زیارت حضرت نائل گشته اند، نیز ذکر کرده است. [1]