«گفتمان مهدویت» در قسمت مربوط به مهدی موعود (ع) دارای دو محور اصلی است:

محور کلی (بحث کبروی)، محور جزئی (بحث صغروی).

محور اول متکفل پاسخ گویی بدین پرسش است که طبق تعالیم اسلامی، آیا اساساً فرد مسلمان باید به ظهور یک منجی موعود در آخرالزمان اعتقاد داشته باشد یا نه؟

پس این محور عهده دار اثبات اصل منجی باوری است.

محور دوم متکفل پاسخ گویی بدین پرسش است که آن منجی موعود کیست؟ اسلام چه کسی را به عنوان مصداق مهدی موعود به جامعه اسلامی معرفی کرده است؟

طبعاً برای بازشناسی نسب و تبار وی، جز به منابع در خورد اعتمادی که خود دین پیش بینی کرده است، نمی توان مراجعه کرد.

از این رو، به سراغ خاندان عصمت و طهارت (ع) که سخنگویان رسمی و مطمئن صاحب شریعت هستند، رفته و نظر آن حضرات را در باب تبارشناسی مهدی موعود (عج) جویا می شویم. بدین منظور این دفتر را به انوار احادیث آن مشعل های تابناک هدایت، مزین می سازیم:

1- رسول اکرم حضرت محمد مصطفی (ص)

یادسپاری: جهت رعایت اختصار از ترجمه ی احادیث اجتناب شده است.

الف) از طریق اهل سنت


حدیث اول:

اخبرنا محمد بن تاج الدین شیبانی یرفعه، عن جماعه من الصادقین المحقین فیما یور دوه و یسندون ذلک الی المفضل بن عمر بن عبدالله، عن رسول الله صلی الله علیه [وآله] و سلم انه قال: لما خلق الله ابراهیم (ع)، کشف الله عن بصره فنظر الی جائب العرش نورا فقال: الهی و سیدی ما هذا النور؟ قال: یا ابراهیم! هذا نور محمد صفوتی. قال: الهی و سیدی و اری نورا الی جانبه قال: یا ابراهیم! هذا نور علی ناصر دینی. قال: یا الهی و سیدی و اری نورا یلی النورین. قال: یا ابراهیم! هذا نور فاطمه تلی اباها و بعلها، فطمت بها محبیها من النار، قال: الهی و سیدی و اری نورین یلیان الثلاثه انوار. قال: یا ابراهیم! هذان الحسن و الحسین یلیان نور ابیهما و امهما وجدهما. قال: الهی و سیدی و اری تسعه انوار قد احدقوا بالخمسه قال: یا ابراهیم هولاء الائمه من ولدهم. قال: الهی و سیدی و بما ذا یعرفون؟ قال: یا ابراهیم! اولهم علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن العسکری و المهدی محمد بن الحسن صاحب الزمان. [1]

حدیث دوم:

عن مجاهد عن ابن عباس رضی الله عنهما، قال: قدم یهودی یقال له نعثل، فقال: یا محمد اسالک عن اشیاء تلجلج صدری، الی ان قال: فقال رسول الله: ان وصیی علی بن ابی طالب و بعده سبطای الحسن و الحسین تتلوه تسعه ائمه من صلب الحسین. قال: یا محمد! فسمهم لی. قال: اذا مضی الحسین فابنه علی، فاذا مضی علی فابنه محمد، فاذا مضی محمد فابنه جعفر، فاذا مضی جعفر فابنه موسی، فاذا مضی موسی فابنه علی، فاذا مضی علی فابنه محمد، فاذا مضی محمد فابنه علی، فاذا مضی علی فابنه الحسن، فاذا مضی الحسن فابنه الحجه محمد المهدی فهولاء اثنا عشر. الی ان قال: و ان الثانی عشر من ولدی یغیب حتی لایری و یأتی علی امتی زمان لایبقی من الاسلام الا اسمه و لایبقی من القرآن الا رسمه، فحینئذٍ یاذن الله تبارک و تعلای له بالخروج، فیظهر الله الاسلام به ویجدده. [2]

حدیث سوم:

عن ابی اسحاق بن الحارث و سعید بن بشیر عن علی بن ابی طالب (علیه السلام) قال: قال رسول الله صلی الله علیه [وآله] و سلم: انا واردکم علی الحوض و انت یا علی الساقی و الحسن الذائد و الحسین الامر و علی بن الحسین الفارط و محمد بن علی الناشر و جعفر بن محمد السائق و موسی بن جعفر محصی المحبین و المبغضین و قامع المنافقین و علی بن موسی مزین المؤمنین و محمد بن علی منزل اهل الجنه درجاتهم و علی بن محمد خطیب شیعته و مزوجهم الحور العین و الحسن بن علی سراج اهل الجنه یستضینون به و المهدی شفیعهم یوم القیاه حین لا یاذن الله الا لمن یشاء و یرضی. [3]

حدیث چهارم:

روی بسنده عن ابی ذر و مقداد و سلمان و غیرهم، انه قال رسول الله (ص) لعلی: یا علی! انت خلیفتی من بعدی و امیرالمؤمنین و امام المتقین و حجه الله علی خلقه و یکون بعدک احد عشر اماماً من اولادک و ذریتک واحداً بعد ا واحدٍ الی یوم القایمه، هم الذین قرن الله طاعتهم بطاعته و بطاعتی، کما قال: «اطیعوالله و اطیعوالرسول و اولی الامر منکم»

قال: یا رسول الله! بین لی اسمهم. قال: ابنی هذا، ثم وضع یده علی راس الحسن، ثم ابنی هذا، ثم وضع یده علی راس الحسین، ثم سمیک یا علی و هو سید الزهاد وزین العابدین، ثم ابنه محمد سمیی باقر علمی و خازن وحی الله تعالی و سیولد فی زمانک فاقرءه یا اخی منی السلام، ثم یکمل احد عشر اماما معهم من ولدک مع مهدی امتی محمد، الذی یملا الله الارض به قسطا وعدلا کما ملئت ظلما وجورا. [4]

حدیث پنجم:

اخرج ابوالمؤید موفق بن احمد الخوارزمی بسنده عن ابی سلیمان راعی رسول الله (ص) قال: سمعت رسول الله (ص) یقول: لیله اسری بی الی السماء قال لی الجلیل جل جلاله: «ءامن الرسول بما انزل الیه من ربه» فقلت: «والمؤمنون» قال: صدقت، قال: یا محمد! انی اطلعت الی اهل الارض اطلاعه فاخترتک منهم، فشققت لک اسما من اسمائی، فلا اذکر فی موضع الاذکرت معی، فانا المحمود و انت المحمد، ثم اطلعت الثانیه، فاخذت منهم علیا فسمیته باسمی، یا محمد خلقتک و خلقت علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الائمه من ولد الحسین من نوری، و عرضت ولایتکم علی اهل السماوات و الارض، فمن قبلها کان عندی من المؤمنین و من جحدها کان عندی من الکافرین، یا محمد لو ان عبدا من عبیدی، عبدنی حتی ینقطع او یصیر کالسن البالی ثم جاء فی جاحداً لولایتکم ما غفرت له، یا محمد! تحب ان تراهم؟ قلت: نعم یا رب، قال لی: انظر الی یمین العرش فنظرت، فاذا علی و فاطمه و الحسن و الحسین و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بو موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و محمد المهدی بن الحسن، کانه کوکب دری بینهم، و قال: یا محمد! هولاء حججی علی عبادی و هم اوصیائک و المهدی منهم الثائر من قاتل عترتک و عزتی و جلالی انه المنتقم من اعدائی و الممد لاولیائی. [5]

ب) از طریق امامیه

حدیث اول: حدثنا علی بن حسن بن منذه، قال حدثنا ابومحمد بن هارون بن موسی ... عن جابربن عبدالله الانصاری، قال: قال رسول الله (ص) للحسین بن علی (ع) یا حسین! یخرج من صلبک تسعه من الائمه، منهم مهدی هذه الامه، فاذا استشهد ابوک فالحسین بعده، فاذا سم الحسن فانت، فاذا استشهدت فعلی ابنک، فاذا مضی علی فمحمد ابنه، فاذا مضی محمد فجعفر ابنه، فاذا مضی جعفر فموسی ابنه، فاذا مضی موسی فعلی ابنه، فاذا مضی علی فمحمد ابنه، فاذا مضی محمد فعلی ابنه، فاذا مضی علی فالحسن ابنه، فاذا مضی الحسن فالحجه بعدا الحسن، یملا الارض قسطا وعدلاً کما ملئت جورا و ظلماً [6]

حدیث دوم:

اخبرنی ابوالحسین محمد بن هارون قال: حدثنی ابن هارون بن موسی ... عن علی بن موسی عن آبائه عن امیرالمؤمنین (ع) قال: قال لی رسول الله : رایت لیله اسری بی الی قصور من یاقوت احمر، الی ان قال: فقال لی جبرئیل: هذه القصور و ما فیها خلقها الله عزوجل کذا و اعد فیها ما تری و مثلها اضعاف مضاعفه لشیعه اخیک علی و خلیفتک من بعدک علی امتک، یدعون فی آخرالزمان باسم یراد به غیرهم یسمون الرافضه و انما هو زین لهم، لانهم رفضوا الباطل و تمسکوا بالحق و هم السواد الاعظم و لشیعه ابنه الحسن من بعده ولشیعه ابنه علی بن الحسین من بعده ولشیعه ابنه محمد بن علی من بعده ولشیعه ابنه جعفر بن محمد من بعده ولشیعه ابن موسی بن جعفر من بعده و لشیعه ابنه علی بن موسی من بعده و لشیعه ابنه محمد بن علی من بعده و لشیعه ابنه الحسن بن علی من بعده و لشیعه ابنه محمد المهدی من بعده، فهولاء الائمه من بعدک اعلام الهدی و مصباح الدجی. [7]

حدیث سوم: روی عن علی حدیث مناشدته علی المنبر و فیه؛ فقال علی (ع) انشدکم الله، اتعلمون ان رسول الله (ص) قام خطیبا فقال: ایها الناس! انی قد ترکت فیکم امرین، لن تضلوا ما تمسکتم بهما، کتاب الله و عترتی اهل بیتی، فقالوا: اللهم نعم. فقا اثنا عشر رجلاً من الجماعه بدریون فقالوا نشهد ان رسول الله (ص) حین خطب فی الیوم الذی قبض فیه.

الی ان قال:

قام عرم بن الخطاب شئه المغضب، فقال: یا رسول الله اکل اهل بیتک؟ قال: لا، ولکن الاوصیاء منهم، علی اخی و وزیری و وارثی و خلیفتی من امتی و ولی کل مؤمن بعدی و احد عشر من ولده هو اولهم و خیرهم، ثم ابنای هذان (و اشار بیده الی الحسن و الحسین) ثم وصی ابنی یسمی باسم اخی علی و هو ابن الحسین، ثم وصی علی و هو ابنه اسمه محمد، ثم جعفر بن محمد، ثم موسی بن جعفر، ثم علی بن موسی، ثم محمد بن علی، ثم علی بن محمد، ثم الحسن بن علی، ثم محمد بن الحسن مهدی الامه، اسمه کاسمی و طینته کطینتی، یامر بامری و ینهی بنهیی، یملا الارض قسطاً وعدلاً کما ملئت جوراً و ظلما. [8]


2- امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)

حدثنی الشیخ الثقه ابوالحسین بن عبدالصمد بن علی فی سنه خمس و ثمانین و ماتین عند عبید بن کثیر عن نوح بن دراج عن یحیی عن الاعمش عن زیدبن وهب عن ابی جحیفه و الحارث بن عبدالله الهمدانی والحارث بن شرب، کل حدثنا انهم کانوا عند علی بن ابی طالب، فکان اذا اقبل ابنه الحسن یقول: مرحبا بابن رسول الله و اذا اقبل ابنه الحسین، یقول: بابی انت و امی یا ابا ابن خیره الاماء فقیل: یا امیرالمؤمنین! ما بالک تقول هذا للحسن و هذا للحسین و من ابن خیره الاماء؟ فقال: ذاک الفقید الطرید الشرید م ح م د بن الحسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین هذا و وضع یده علی راس الحسین. [9]

3- حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا (ع)

حدیث قدسی «لوح فاطمه» به روایت جابربن عبدالله انصاری بسیار مشهور است و به علت طولانی بودن آن، تنها قسمتی را که اسم شریف ولی عصر (عج) و نام پدر و جد بزرگوارش (ع) در آن ذکر شده، می آوریم:

هذا کتاب من الله العزیر الحکیم لمحمد نبیه و نوره ... انی لم ابعث نبیاً فاکملت ایامه و انقضت مدته الا جعلت له وصیاً و انی فضلتک علی الانبیاء و فضلت وصیک علی الاوصیاء و اکرمتک بشبلیک و سبطیک حسن و حسین و .... اختم بالسعاده لابنه «علی» ولیی و ناصری و الشاهد فی خلق و امینی علی وحیی، اخرج منه الداعی الی سبیلی و الخازن لعلمی «الحسن» و اکمل ذلک بابنه «م ح م د» رحمه للعالمین، علیه کمال موسی و بهاء عیسی و صبر ایوب.... [10]

4- امام حسن مجتبی (ع)

حدثنا المظفر بن جعفر ... عن حنان بن سدیر... قال: لما صالح الحسن بن علی (ع) معاویه بن ابی سفیان، ذحل علیه الناس فلامه بعضهم علی بیعته، فقال (ع): و یحکم! ما تدرون ما عملت، والله، الذی عملت خیر لشیعتی مما طلعت علیه الشمس و غربت، الاتعلمون اننی امامکم مفترض الطاعه علیکم و احد سیدی شباب اهل الجنه بنص من رسول الله (ص) علی؟ قالوا: بلی.

قال: اما علمتم ان الخضر (ع) لما خرق السفینه و قام الجدار و قتل الغلام، کان ذلک سخطاً لموسی بن عمران، اذ خفی علیه و به الحکمه فی ذلک و کان ذلک عندالله تعالی ذکره، حکمه و صواباً، اما علمتم انه ما منا احد الاویقع فی عنقه بیعه لطاغیه زمانه الا القائم الذی یصلی روح الله عیسی بن مریم (ع) خلفه، فان الله عزوجل یخفی ولادته و یغیب شخصه لئلایکون لاحد فی عنقه بیعه اذا خرج.

ذلک التاسع من ولد اخی الحسین ابن سیده النساء یطیل الله عمره فی غیبته، ثم یظهره بقدرته فیط صوره شاب دون اربعین سنه و ذلک لیعلم ان الله علی کل شی قدیر. [11]

5- امام حسین (ع)

روایت اول:

عن عبدالرحمن بن سلیط قال: قال الحسین بن علی بن ابی طالب (ع): منا اثنا عشر مهدیا اولهم امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب و آخرهم التاسع من ولدی و هو الامام القائم باحق، یحیی الله به الارض بعد موتها و یظهر به دین الحق علی الدین کحله، و لوکره المشرکون له غیبه یرتد فیها و یثبت علی الدین فیها آخرون فیؤذون، یقال لهم: من هذا الوعد ان کنتم صادقین؟ اما ان الصابرین فی غیبته علی الاذی و التکذیب بمنزله المجاهد بالسیف بین یدی رسول الله (ص). [12]

روایت دوم:

قال فضل بن شاذان فی کتاب الرجعه: حدثنا الحسن بن محبوب، عن مالک بن عطیه، عن ثابت بن ابی صفیه عن ابی جعفر (ع) فی حدیث: ان الحسین (ع) قال: یظهر الله قائمنا فینتقم من الظالمین. فقیل له: یابن رسول الله من قائمکم؟ قال: السابع من ولد ابنی «محمد بن علی» و هو الحجه بن الحسن بن علی بن محمد بن علی بن موی بن جعفر بن محمد بن علی ابنی، و هوالذی یغیب مده طویله، ثم یظهر و یملا الارض قسطاً وعدلاً کما ملئت جورا و ظلماً [13]

6- امام علی بن الحسین زین العابدین (ع)

عن ابی حمزه الثمالی عن ابی خالد الکابلی قال: دخلت علی سیدی علی بن الحسین زین العابدین (ع) فقلت له: یابن رسول الله! اخبرنی بالذین فرض الله عزوجل طاعتهم و مودتهم و اوجب علی عباده الاقتداء بهم بعد رسول الله (ص).

فقال: یا کابلی! ان اولی الامر الذین جعلهم الله ائمه للناس و اوجب علیهم طاعتهم امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع) ثم الحسن ثم الحسین ابنا علی بن ابی طالب، ثم انتهی الامر الینا، ثم سکت. فقلت: یا سیدی! روی لنا امیرالمؤمنین قال: ان الارض لاتخلو من حجه الله علی عباده، فمن الحجه و الامام بعدک؟ فقال: ابنی محمد و اسمه فی التوراه باقر یبقر العلم بقراً، هو الحجه و الامام بعدی و من بعد محمدٍ، ابنه جعفر و اسمه عند اهل السماء الصادق.

فقلت له: یا سیدی فکیف صار اسمه الصادق و کلکم صادقون؟ فقال: حدثنی ابی عن ابیه (ع) ان رسول الله (ص) قال: اذا ولد ابنی جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب (ع)، فسموه الصادق، فان للخامس من ولده، ولداً اسمه «جعفر» یدعی الامامه اجتراء علی الله عزوجل کذبا علیه، فهو عندالله جعفر الکذاب ...

ثم بکی علی بن الحسین (ع) بکاء شدیداً، ثم قال: کانی بجعفر الکذاب و قد حمل طاغیه زمانه علی تفتیش امر ولی الله و المغیب فی حفظ الله و الوکیل بحرم ابیه، جهلاً منه بولادته و حرصاً منه علی قتله ... طعما فی میراث اخیه ... ثم تمتد الغیبه بولی الله عزوجل الثانی عشر من اوصیاء رسول الله (ص).... [14]

7- امام محمد بن علی الباقر (ع)

روی جابر الجعفی قال: سألت ابا جعفر (ع) عن تأویل قول الله عزوجل «ان عده الشهور عندالله اثنا عشر شهراً فی کتاب الله یوم خلق السماوات و الارض منها اربعه حرم، ذلک الدین القیم فلا تظلموا فیهن انفسکم» (التوبه / 36).

قال: فتنفس سیدی الصعداء ثم قال: یا جابر اما السنه فهی جدی رسول الله (ص) و شهورها اثنا عشر شهرا فهو امیرالمؤمنین و الی والی ابنی جعفر و ابنه موسی و ابنه علی و ابنه محمد و ابنه علی والی ابنه الحسن و الی ابنه محمد الهادی المهدی اثنا عشر اماماً حجج الله فی خلقه و امناؤه علی وحیه و علمه.... [15]

8- امام صادق (ع)

عن مسعده قال: کنت عند الصادق (ع) اذ اتاه شیخ کبیر قد انحنی متکئاً علی عصاه فسلم فرد ابوعبدالله (ع) الجواب، ثم قال: یا ابن رسول الله! ناولنی یدک اقبلها، فاعطاه یده فقبلها ثم بکی، فقال ابوعبدالله (ع): ما یبکیک یا شیخ؟ قال: جعلت فداک! امت علی قائمکم منذ مائه سنه، اقول هذا الشهر و هذه السنه...

قال (ع): یا شیخ ان قائمنا یخرج من صلب الحسن و الحسن یخرج من صلب علی و علی یخرج من صلب محمد و محمد یخرج من صلب علی و علی یخرج من صلب ابنی هذا (و اشار الی موسی (ع)) و هذا خرج من صلی، نحن اثنا عشر کلنا معصومون مطهرون ...[16]

9- امام موسی کاظم (ع)

حدیث اول:

عن یونس بن عبدالرحمن قال: دخلت علی موسی بن جعفر (ع) فقلت له: یابن رسول الله! انت القائم بالحق؟ فقال: انا القائم بالحق، و لکن القائم الذی یطهر الارض من اعداء الله عزوجل، یملاها قسطا وعدلا کما ملئت جورا و ظلما، هو الخامس من ولدی، له غیبه یطول امدها خوفا علی نفسه، یرتد فیها اقوام و یثبت فیها آخرون...[17]

حدیث دوم:

عن عبدالله بن جندب عن موسی بن جعفر (ع) انه قال: تقول فی سجده الشکر: اللهم انی اشهدک و اشهد ملائکتک و انبیائک و رسلک و جمیع خلقک، انک انت الله ربی و الاسلام دینی و محمد نبیی و علی بن ابی طالب و الحسن و الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و حسن بن علی و الحجه بن الحسن بن علی ائمتی، بهم اتولی و من اعدائهم اتبره...[18]

10- امام علی بن موسی الرضا (ع)

روی عن ابی الصلت رحمه الله قال: قال دعبل رضی الله عنه: لما انشدت مولای الرضا هذه القصیده و انتهیت الی قولی:

خروج امام لامحاله قائم

یقوم علی اسم الله و البرکات

یمیز فینا کل حق و باطل

و یجزی علی النعماء و النقمات

بکی الرضا ثم رفع راسه و قال: یا خزاعی! نطق روح القدس علی لسانک بهذا البیت، اتدری من هذا الامام الذی تقول؟ قلت: لا ادری، الا انی سمعت یا مولای بخروج امام منکم یملا الارض عدلا. فقال: یا دعبل، الامام بعدی محمد ابنی، و بعده علی ابنه و بعد علی ابنه الحسن و بعد الحسن ابنه الحجه القائم المنتظر فی غیبته و المطاع فی ظهوره، و لو لم یبق من الدنیا الا یوم واحد، لطول الله ذالک الیوم حتی یخرج، فیملا الارض عدلاً کما ملئت جوراً. [19]

11- امام محمد بن علی الجواد (ع)

عن الصقربن ابی دلف قال: سمعت ابا جعفر محمد بن علی الرضا (ع) یقول: ان الامام بعدی ابنی علی، امره امری و قوله قولی و طاعته و الامام بعده ابنه الحسن، امره امر ابیه و قوله قول ابیه و طاعته طاعه ابیه، ثم سکت، فقلت له: یابن رسول الله! فمن الامام بعد الحسن؟ فبکی بکاء شدیداً، ثم قال: ان من بعد الحسن، ابنه القائم بالحق المنتظر، فقلت: یابن رسول الله! و لم سمی القائم؟ قال: لانه یقوم بعد موت ذکره و ارتداد اکثر القائلین بامامته، فقلت له: و لم سمی المنتظر؟ قال: لان له غیبه یکثر ایامها و یطول امدها، فینتظر خروجه المخلصون و ینکره المرتابون و یستهزیء بذکره الجاحدون و یکذب فیه الوقاتون و یهلک فیه المستعجلون و ینجو فیه المسلمون.[20]

12- امام علی بن محمد الهادی (ع)

حدیث اول:

عن الصقربن ابی دلف قال: سمعت علی بن محمد بن علی الرضا یقول: الامام بعدی الحسن ابنی و بعد الحسن ابنه القائم الذی یملا الارض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً. [21]

حديث دوم:

عنه ... قلت [العلی بن محمد الهادی (ع)] یا سیدی حدیث یروی عن النبی (ص) لا اعرف معناه. فقال ما هو؟ قلت: قوله (ص) لاتعادوا الایام فتعادیکم، ما معناه؟ فقال: نعم الایام نحن ما قامت السماوات و الارض و السبت اسم رسول الله (ص) والاحد امیرالمؤمنین، والاثنین الحسن و الحسین، و الثلاثاء علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد والاربعاء موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و انا، و الخمیس ابنی الحسن و الجمعه ابن ابنی و الیه یجتمع عصابه الحق و هو الذی یملاها قسطاً وعدلاً کما ملئت جورا، فهذا معنی الایام فلاتعادوهم فی الدنیا فتعادیکم فی الاخره. [22]

13- امام الحسن بن علی العسکری (ع)

کتب ابومحمد الحسن بن علی العسکری (ع) الی الشیخ الجلیل علی بن الحسین بن بابویه القمی:

بسم الله الرحمن الرحیم ... و علیک بالصبر و انتظار الفرج، ولایزال شیعتنا فی حزن، حتی یظهر ولدی الذی بشر به النبی (ص) انه یملا الارض قسطاً وعدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً، فاصبر یا شیخی و امر جمیع شیعتی بالصبر، فان الارض یورثها من یشاء من عباده و العاقبه للمتقین و السلام علیک و علی جمیع شیعتنا و رحمه الله و برکاته و حسبنا الله نعم الوکیلف نعم المولی و نعم النصیر. [23]

حدیث دوم:

عن عمرو الاهوازی قال: ارانی ابو محمد ابنه و قال: هذا صاحبکم من بعدی. [24]

حدیث سوم:

قال فضل بن شاذان فی کتاب الرجعه: حدثنا محمد بن علی بن حمزه العلوی قال: سمعت ابا محمد (ع) یقول: قدولد ولی الله و حجته علی عباده و خلیفتی من بعدی، مختونا لیله النصف من شعبان سنه خمس و خمسین و ماتین عند طلوع الفجر.... [25]