منکران عقیده ی ظهور مهدی به تضعیف هایی که توسط ابن خلدون متوجه احادیث المهدی شده است، تمسک کرده اند و متأسفانه به پاسخ های علمای درایه به اشکالات ابن خلدون توجه نکرده اند و کلام خود ابن خلدون هنگام نقد و بررسی احادیث الهمهدی و تضعیف برخی از آن ها آن جا که به صحت برخی از آن احادیث تصریح می ورزد را به فراموشی سپرده اند.
استاد الازهرا سعد محمد حسن، شاگرد استاد احمد امین، درباره ی این احادیث می گوید:
علمای حدیث و نقادان و حدیث پژوهان به تتفصیل به نقد و بررسی این مجموعه از احادیث پرداخته اند و علامه ابن خلدون به شدت آن ها را رد کرده است. [1]
و همین برداشت را نزد استاد وی احمد امین نیز می یابیم [2] مطلب نزد ابوزهره [3]، محمد فرید وجدی [4] و دیگرانی مثل جبهان [5] و سائح لیبی که می گوید:
ابن خلدون این احادیث را نقادانه پی گیری کرده و تک تک آنها را ضعیف شمرده است، [6] نیز از همین قرار است.
[1] المهدیه فی الاسلام، سعد محمد حسن، ص 69
[2] المهدی و المهدویه، احمد امین، ص 108
[3] الامام الصادق، ابوزهره، ص 239
[4] دائره المعارف القرن العشرین، فرید وجدی، ج 10، ص 481
[5] تبدید الظلام، جبهان، ص 479 و 480
[6] تراثنا و موازین النقدا، علی حسین سائح لیبی، ص 185؛ مقاله ای است که در شماره ی دهم مجله دانکشده الدعوه الاسلامیه» در لیبی به سال 1993 چاپ شده است