همان گونه که در حدیث شریف وارد شده، [1] نعمت «امنیت» یکی از مهمترین نعمت های الهی است. در میان گونه های متنوع امنیت، مانند: امنیت نظامی، امنیت فضایی، امنیت اقتصادی و ... بدون شک «امنیت روانی» از بالاترین درجه ی اهمیت برخوردار است. زیرا در صورت فقدان امنیت روانی، فرد دچار یأس فلج کننده ای خواهد شد که او را مستاصل می سازد. بنابراین، منبع تأمین تعادل روحی و امنیت روانی افراد یک جامعه و تداوم حیات با نشاط یک امت، ارزشمندترین سرمایه ی آن جامعه محسوب می شود که پیجویی آرمان های امت را امکان پذیر می سازد. بر این پایه، «منجی موعود» در پهنه ی جغرافیای جهان اسلام، بلکه در گستره ی جهانی جبهه ی مستضعفان ستم دیده ی تاریخ، ارجمندترین سرمایه ی معنوی مبارزان خداجو و عدالتخواه است. امام مهدی (ع) منبع جوشان و بی پایان تولید انرژی روانی است که سنگربانان جبهه ی حق با اتصال بدان، به بازسازی و تقویت انگیزه و اراده ی خویش می پردازند تا تداوم بخش این پایداری نستوهانه باشند. از آنجا که این بُعد وجود مقدس حضرت و توجه خود آگاهانه و تفضیلی امت بدان، پیامدهای بس مبارک و مهمی به دنبال دارد، به گونه ای که در خط مشی مبارزاتی جبهه ی حق، نقش کلیدی و منحصر بفردی به آن می بخشد، شایسته است با ذکر مقدمه ای تحلیلی به شرح و بسط آن بپردازیم:
