امتحان کردن مردم يکي از سنّت‏هاي خداوند است. او بندگان خود را به اسباب گوناگون مي‏آزمايد تا ميزان استواريشان در مسير حق روشن شود. البتّه نتيجه امتحان براي خداوند معلوم است ولي در کوره آزمايشها اين بندگان هستند که ساخته مي‏شوند و به جوهر وجود خود پي مي‏برند.

امام کاظم‏عليه السلام فرمود:

هنگامي که پنجمين فرزندم غايب شد، مواظب دين خود باشيد تا کسي شما را از آن بيرون نکند براي صاحب اين امر (= امام مهدي‏عليه السلام) غيبتي خواهد بود که گروهي از پيروان او از اعتقاد خود دست بر مي‏دارند و اين غيبت، آزموني است که خداوند با آن بندگانش را امتحان مي‏کند. [1] .