حضرت على(ع) مىفرمايد: «... خداوند، حضرت مهدى(عج) را با فرشتگان، جن و شيعيان مخلص يارى مىكند».[1]
ابان بن تغلب مىگويد: امام صادق(ع) فرمود: «گويا هم اكنون، حضرت قائم(عج) را در پشت شهر نجف مىبينم؛ هنگامى كه بر آن نقطه از جهان دست يافته است. او بر اسبى سياه كه خالهاى سفيدى دارد و ميان چشمانش پارهاى سفيدى مىدرخشد، سوار مىشود (و شهرهاى جهان را مىگشايد). هيچ شهرى در جهان بر جاى نمىماند، جز آن كه مردمش مىپندارند، مهدى(عج) در ميان آنان و در شهرشان مىباشد. آنگاه كه او پرچم رسول خدا(ص) را به اهتزاز درآورد، سيزده هزار و سيزده فرشته - كه سالها منتظر ظهورش بودهاند - به زير پرچمش گرد مىآيند (و آماده نبرد مىشوند). همان فرشتگانى كه با نوح پيامبر در كشتى، با ابراهيم خليل در آتش و با عيسى هنگام عروج به آسمان، همراه بودند.
همچنين چهار هزار فرشته به يارى حضرت مىشتابند؛ آن فرشتگانى كه بر سرزمين كربلا فرود آمده بودند تا در ركاب حسين(ع) بجنگند؛ ولى اذن اين كار را نيافتند و به آسمان رفتند و چون با اذن جهاد بازگشتند، امام حسين(ع) را شهيد يافتند و در اندوه از دست دادن اين فيض بزرگ، همواره ناراحت و اندوهگينند و تا روز رستاخيز، گرداگرد ضريح امام حسين(ع) مىچرخند و اشك مىريزند».[2]
امام باقر(ع) مىفرمايد: «گويا هم اكنون حضرت قائم و يارانش را مىبينم ... كه فرشته جبرئيل در سمت راست مهدى(ع) و ميكائيل در سمت چپ آن حضرت حركت مىكنند و ترس و وحشت، پيشاپيش سپاهيانش و پشت سر آنان به فاصله يك ماه در حركت است و خداوند، او را با پنج هزار فرشته آسمانى يارى مىرساند».[3]
نيز آن حضرت مىفرمايد: «فرشتگانى كه در جنگ بدر به پيامبر(ص) يارى دادند، هنوز به آسمان بازنگشتهاند تا اين كه حضرت صاحب الامر(ع) را يارى رسانند و تعدادشان پنجهزار فرشته مىباشد».[4]
امام صادق(ع) مىفرمايد: «براى حضرت قائم(عج) نُه هزار و سى صد و سيزده فرشته فرود مىآيد؛ آنان همان فرشتگانى هستند كه همراه حضرت عيسى(ع) بودهاند؛ هنگامى كه خداوند او را به آسمان برد».[5]
على(ع) مىفرمايد: «حضرت مهدى(عج) با سه هزار فرشته يارى مىشود؛ آنان بر چهره و پشت دشمنان مىكوبند».[6]
در تفسير آيه شريفه (أتى أمرُاللَّه فلاتستعجِلُوه؛[7]
امر خدا فرا رسيد، پس درباره آن شتابنكنيد). امام صادق(ع) مىفرمايد: «اين أمراللَّه، امر ماست؛ يعنى خداوند براى قيام مهدى فرمان داده است كه براى آن شتاب نكنيم؛ زيرا خداوند، صاحب امر ما را با سهلشكر از فرشتگان، مؤمنان و رعب پشتيبانى مىكند و ما به حقمان مىرسيم».[8]
حضرت رضا(ع) مىفرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم(عج) قيام كند، خداوند به فرشتگان دستور مىدهد تا بر مؤمنان سلام دهند و در مجالس آنان شركت كنند و اگر يكى از مؤمنان با حضرت كارى داشت، امام(ع) برخى از فرشتگان را مأمور مىكند كه آن شخص را به دوش گيرند و نزدش بياورند و هرگاه نيازش برطرف شد، او را به جايگاه نخستينش بازگردانند.
برخى از مؤمنان بر روى ابرها حركت مىكنند و برخى ديگر به همراه فرشتگان در آسمان پرواز مىكنند و گروهى ديگر به همراه فرشتگان راه مىروند و گروهى نيز بر فرشتگان سبقت مىگيرند. برخى از مؤمنان را فرشتگان به عنوان قاضى قرار مىدهند و مؤمن نزد خداوند با ارزشتر از فرشته است؛ به گونهاى كه برخى از مؤمنان را حضرت بر صد هزار فرشته به عنوان قاضى مىگمارد».[9]
شايد قضاوت اين مؤمنان در ميان فرشتگان براى رفع اختلاف آنان در مسائل علمى و موضوعات باشد و اين گونه اختلافات با عصمت فرشتگان منافاتى ندارد.
1. حصينى، الهدايه، ص31؛ ارشاد القلوب، ص286.
2. كمال الدين، ج2، ص672؛ نعمانى، غيبة، ص309؛ كامل الزيارات، ص120؛ العدد القويه، ص74؛ مستدرك الوسائل، ج10، ص245.
3. بحارالانوار، ج52، ص343؛ نورالثقلين، ج1، ص388؛ القول المختصر، ص21.
4. اثبات الهداة، ج3، ص549؛ نورالثقلين، ج12، ص388؛ مستدرك الوسائل، ج2، ص448.
5. بحارالانوار، ج14، ص339؛ ر. ك: نعمانى، غيبة، ص311.
6. ابنحمّاد، فتن، ص101؛ شافعى، بيان، ص515؛ الحاوى للفتاوى، ج2، ص73؛ الصواعق المحرقه، ص167؛ كنزالعمّال، ج4، ص589؛ ابنطاووس، ملاحم، ص73؛ احقاق الحق، ج19، ص652.
7. نحل (16) آيه1.
8. تأويل الآيات الظاهرة، ج1، ص252؛ اثبات الهداة، ج3، ص562؛ بحارالانوار، ج52، ص356.
9. دلائل الامامه، ص241؛ اثبات الهداة، ج3، ص573.
ب) فرشتگان و جنّيّان
در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
|
 |
|
|
|
Could not add IP : Data too long for column 'user_agent' at row 1
