خروج سفياني از علائمي است که در روايات فراواني به آن اشاره شده است. سفياني مردي از نسل ابوسفيان است که اندکي پيش از ظهور از سرزمين شام قيام مي‏کند. او جنايت کاري است که از قتل و کشتار هيچ پروايي ندارد و با دشمنان خود به شکل فجيعي رفتار مي‏کند.

امام صادق‏عليه السلام در توصيف او مي‏فرمايد:

«اگر سفياني را ببيني پليدترين مردم را مشاهده کرده‏اي» [1] .

آغاز قيام او ماه رجب است. وي پس از تصرف شام و مناطق اطراف آن به عراق حمله کرده و در آنجا به کشتار گسترده‏اي دست مي‏زند.
بر اساس بعضي از روايات از خروج تا کشته شدن او پانزده ماه به طول مي‏انجامد. [2] .