خسف به معناي فرو رفتن است و بيداء منطقه‏اي ميان مکه و مدينه است.

مقصود از خسف بيداء اين است که سفياني، لشگري را براي مقابله با امام مهدي‏عليه السلام به سمت مکّه گسيل مي‏دارد. هنگامي که لشگر او به منطقه بيداء رسيد به صورتي معجزه آسا در زمين فرو مي‏رود.

امام باقرعليه السلام در اين باره فرمود:

«به فرمانده سپاه سفياني خبر مي‏رسد که مهدي‏عليه السلام به سوي مکه رفته است، پس لشگري را در پي او روانه مي‏کند ولي او را نمي‏يابد... چون لشگر سفياني به سرزمين بيداء رسيد ندا دهنده‏اي از آسمان آواز مي‏دهد: «اي سرزمين بيداء آنان را نابود کن» پس آن سرزمين لشگر را در خود فرو مي‏برد.» [1] .