نفس زکيّه به معناي شخص به رشد و کمال رسيده و يا انسان پاک و بي گناهي است که قتلي انجام نداده است و مقصود از قتل نفس زکيّه اين است که اندکي پيش از قيام امام مهدي‏عليه السلام شخصيّت برجسته و يا بي گناهي بدست مخالفان حضرت کشته مي‏شود.
زمان اين رخداد بر اساس بعضي از روايات 15 شب پيش از قيام امام مهدي‏عليه السلام است. امام صادق‏عليه السلام در اين باره فرمود:
بين قيام قائم آل محمدصلي الله عليه وآله و کشته شدن نفس زکيّه تنها 15 شب فاصله است. [1] .

علائم فراوان ديگري نيز در روايات ذکر شده است که بعضي از آنها عبارتند از: خروج دجّال (موجودي حيله‏گر و پليد که بسياري از انسان‏ها را گمراه مي‏کند)، خورشيد گرفتگي و ماه گرفتگي در ماه مبارک رمضان، آشکار شدن فتنه‏ها و قيام مردي از خراسان.

گفتني است توضيح و تحليل اين نشانه‏ها در کتاب‏هاي مفصّل، بيان شده است. [2] .