در دوران حکومت حضرت مهدي‏عليه السلام، اسرار علمي فراوان در علوم اسلامي و انساني اشکار مي‏شود و دانش بشري به گونه‏اي غير قابل تصور توسعه مي‏يابد.

امام صادق‏عليه السلام مي‏فرمايد:

علم و دانش، بيست و هفت حرف است و همه آنچه پيامبران آورده‏اند، تنها دو حرف آن است و مردم تا کنون جز با آن دو حرف آشنايي ندارند و هنگامي که قائم ما قيام کند، بيست و پنج حرف ديگر را بيرون آورده و در ميان مردم گسترش دهد و آن دو حرف را نيز به آنها ضميمه ساخته و مجموع بيست و هفت حرف را منتشر خواهد کرد. [1] .

بديهي است که رشد و توسعه علمي در همه زمينه‏ها براي انسان روي مي‏دهد و در روايات متعدد اشاراتي آمده که نشان مي‏دهد فاصله دانش صنعتي در آن زمان، با صنعت کنوني، بسيار زياد خواهد بود. [2] .

همانگونه که صنعت کنوني با قرن‏هاي پيشين تفاوت چشمگيري دارد.

در اينجا به بعضي از روايات اشاره مي‏کنيم:

امام صادق‏عليه السلام درباره چگونگي ارتباطات در حکومت امام مهدي مي‏فرمايد:

در روزگار قائم‏عليه السلام مؤمن در مشرق زمين، برادرش را که در مغرب زمين است مي‏بيند... [3] .

و نيز مي‏فرمايد:

هنگامي که قائم ما قيام کند، خداوند قدرت شنوايي و بينايي شيعيان ما را افزايش مي‏دهد به گونه‏اي که آن حضرت از فاصله يک بريد (چهار فرسنگ) با شيعيان خود سخن مي‏گويد و آنان سخن او را مي‏شنوند و او را مي‏بينند در حالي که حضرت در جايگاه خود قرار دارد. [4] .

و درباره ميزان آگاهي حضرت مهدي‏عليه السلام از احوال مردم به عنوان رئيس حکومت و مرکز تصميم‏گيري و فرماندهي، در روايت آمده است که:

اگر کسي در خانه خودش سخني بگويد، بيم آن دارد که مبادا ديوارهاي خانه‏اش گزارش دهند. [5] .

با توجه به وسايل پيشرفته ارتباطي درک اين روايات آسانتر است ولي روشن نيست که آيا همين وسائل به صورت پيشرفته‏تر به کار گرفته مي‏شود يا سيستم ديگري که پيچيدگي بيشتري دارد جايگزين وسائل امروزي خواهد شد.