روش امام مهدي‏عليه السلام در امور مالي حکومت بر مبناي مساوات قرار دارد و اين همان روش پسنديده‏اي است که در زمان پيامبر گرامي اسلام‏صلي الله عليه وآله وجود داشته است و پس از او، اين شيوه تغيير يافت و معيارهاي دروغيني براي پرداخت‏هاي بي‏حساب به افراد، جاي آن را گرفت و سبب پيدايش فاصله طبقاتي در جامعه اسلامي آن روز شد و اگرچه امام علي‏عليه السلام و امام حسن‏عليه السلام در مدت خلافت خود به نظام برابري در پرداخت اموال مسلمين پاي‏بند بودند ولي پس از ايشان بني‏اميه اموال مسلمانان را مانند ملک شخصي خود و بر طبق مصالح فردي، به کار مي‏بردند و از اين راه پايه‏هاي حکومت نامشروع خود را محکم مي‏کردند. آنها زمين‏هاي کشاورزي يا غير آن از ثروت‏ها و اموال عمومي را به نزديکان خود مي‏بخشيدند و اين کار که به ويژه در زمان خليفه سوم و دوران بني‏اميّه رايج گرديده بود حالتي رسمي پيدا کرد.

امام مهدي‏عليه السلام که مظهر عدالت و دادگري است، بيت المالِ مردم را به عنوان ثروتي عمومي که همگان در آن شريک هستند قرار مي‏دهد به گونه‏اي که هيچ گونه تبعيض و امتياز خواهي در آن راه نداشته باشد و بخشش ثروت‏ها و زمين‏ها به کلّي ممنوع باشد.

پيامبرصلي الله عليه وآله فرمود:

... اِذَا قامَ قائِمُنا اضْمَحَلَّت الْقَطائِعُ فَلاقَطائِع [1] .

زماني که قائم ما قيام کند، قطايع (زمين‏هايي که زمامداران و حکام جور در مالکيت خود در آورده و يا واگذار کرده‏اند) از بين مي‏رود به طوري که ديگر قطايعي در ميان نخواهد بود.

و ديگر از شاخصه‏هاي شيوه مالي امام آن است که در راستاي رفع نيازهاي مادّي و ايجاد رفاهي معقول براي زندگيِ تمام افراد، امام مهدي‏عليه السلام اموال فراواني به مردم مي‏بخشد و در حکومت او هر نيازمندي که از او طلب مي‏کند، اموال زيادي دريافت مي‏کند.

پيامبرصلي الله عليه وآله فرمود:

... فَهُوَ يَحْثُواالْمالَ حَثْواً [2] .

او (مهدي‏عليه السلام) اموال را به فراواني مي‏بخشد.

و اين شيوه براي ايجاد زمينه‏هاي اصلاح فردي و اجتماعي است که هدف بزرگ امام خوبان است. آن حضرت با بي‏نياز کردن مردم از جهت مادّي، در پي ايجاد زمينه مناسب براي پرداختن افراد به طاعت و عبادت پروردگار است که در بخش اهداف حکومت به تفصيل درباره آن سخن گفتيم.