از آسيب‏هاي مهم در فرهنگ مهدويت، تفسيرها و برداشت‏هاي نادرست از موضوعات اين فرهنگ اسلامي است. تحليل نادرست و ناقص از روايات به دريافت غير صحيح مي‏انجامد که چند نمونه از آن را بيان مي‏کنيم.

1. برداشت غلط از مفهوم «انتظار» سبب شده است که بعضي گمان کنند که چون اصلاح جهان از فسادها به دست امام عصرعليه السلام خواهد بود ما در برابر تباهي‏ها و ناهنجاري‏ها هيچ وظيفه‏اي نداريم و بلکه ممکن است گفته شود که براي نزديک شدن ظهور امام مهدي‏عليه السلام بايد براي ترويج بدي‏ها و زشتي‏ها در جامعه اقدام کنيم!! اين انديشه نادرست در مقابل ديدگاه قرآن و اهل بيت‏عليهم السلام است که امر به معروف و نهي از منکر را از وظايف حتمي هر مسلمان مي‏داند.

بنيانگذار جمهوري اسلامي حضرت امام خميني(ره) در نقد اين ديدگاه فرموده‏اند:

ما اگر دستمان مي‏رسيد، قدرت داشتيم بايد برويم تمام ظلم‏ها و جورها را از عالم برداريم تکليف شرعي ماست. منتهي ما نمي‏توانيم. اين که هست اين است که حضرت [امام مهدي‏عليه السلام] عالم را پر مي‏کند از عدالت؛ نه شما دست برداريد از اين تکليفتان، نه اين که شما ديگر تکليف نداريد. [1] .

ايشان همچنين در ادامه بيانات خود فرموده‏اند:

[آيا] ما بر خلاف آيات شريفه قرآن دست از نهي از منکر برداريم؟ دست از امر به معروف برداريم و توسعه بدهيم گناهان را براي اين که حضرت بيايند؟! [2] .

لازم به ذکر است که ما در ابتداي بحث «انتظار» درباره معني صحيح انتظار سخن گفتيم.

2. بعضي از ظاهر بعضي از روايات اينگونه برداشت کرده‏اند که هر قيامي قبل از قيام امام مهدي‏عليه السلام محکوم و مردود است بنابراين در برابر قيام و انقلاب شکوهمند اسلامي ايران که قيامي بر ضدّ طاغوت و استکبار و در جهت برقراري احکام الهي بوده است موضع نادرستي گرفته‏اند.

در پاسخ بايد گفت که اجراي بسياري از احکام اسلامي مانند اقامه حدود و قصاص و نيز جهاد با دشمنان و مبارزه فراگير با فساد جز با تشکيل حکومت اسلامي ممکن نيست، بنابراين تلاش براي برقراري نظام اسلامي کاري پسنديده و مورد قبول است و نهي از قيام در بعضي از روايات به معني شرکت در قيام‏هاي باطل که انگيزه الهي ندارد و يا قيام‏هايي که بدون توجه به شرايط و زمينه‏هاي لازم انجام مي‏گيرد و يا حرکت‏هايي که به عنوان قيام مهدوي شروع مي‏گردد، مي‏باشد. نه اينکه هر انقلاب و حرکتي که در مسير اصلاح جامعه است مردود شمرده شود. [3] .

3. يکي ديگر از برداشت‏هاي غلط در فرهنگ مهدويت، نشان دادن چهره خشونت‏آميز از امام مهدي‏عليه السلام است.

بر خلاف تصوّر بعضي افراد که مي‏انديشند امام مهدي‏عليه السلام با شمشير عدالت، دريايي از خون به راه مي‏اندازد و بسياري را از دم تيغ عبور مي‏دهد؛ امام عصرعليه السلام مظهر رأفت و رحمت پروردگار است و مانند پيامبر بزرگوار اسلام‏صلي الله عليه وآله ابتدا همگان را با بيان روشن و دلائل آشکار به اسلام و قرآن مي‏خواند و اکثر مردم دعوت آن حضرت را پاسخ مي‏دهند و به او مي‏پيوندند. بنابراين امام‏عليه السلام تنها با مخالفان سرسخت که آگاهانه از پذيرفتن حق سرباز مي‏زنند و جز زبان شمشير نمي‏فهمند با سلاح برخورد مي‏کند.