در روايات فراوان نشانه‏هايي براي ظهور امام مهدي‏عليه السلام بيان شده است امّا کيفيت دقيق و خصوصيات آن‏ها روشن نيست و اين بستري براي تحليل‏ها و تفسيرهاي شخصي و احتمالي گرديده است. هر چند گاهي بعضي در پي تطبيق علائم ظهور بر پديده‏هاي موجود بر مي‏آيند و بدينوسيله خبر از نزديکي ظهور و احتمال قريب‏الوقوع بودن آن مي‏دهند.

اين جريان نيز از آسيب‏هاي فرهنگ مهدويت است که گاهي به يأس و نااميدي از ظهور مي‏انجامد. براي مثال وقتي شخصيّت سفياني به فردي خاصّ که در فلان منطقه است تفسير شود و درباره دجّال، تحليل‏هاي بي‏دليل مطرح گردد و به دنبال آن بشارت ظهور در زماني بسيار نزديک، به همگان داده شود و پس از طي شدن سالياني، امام‏عليه السلام ظهور نکند، عدّه‏اي به انحراف و اشتباه گرفتار مي‏شوند و در اعتقادات صحيح خود دچار تزلزل و ترديد مي‏گردند.