آورده اند که روزي جمعي از شيعيان، چهل تن، نزد امامِ يازدهم، حضرت حسن عسکري«ع» گرد آمدند، و از آن امام تقاضا کردند تا حُجّتِ پس از خويش را به آنان بنماياند و بشناساند. و امام چنان کرد و آنان پسري را ديدند که بيرون آمد، همچون پاره ماه، شبيه به پدر خويش، امام عسکري فرمود:

پس ازمن، اين پسر، امام شماست، و خليفه من است در ميان شما. امر او را اطاعت کنيد، از گردِ رهبري پراکنده نگرديد، که هلاک مي شويد و دينتان تباه مي گردد. اين را هم بدانيد که شما او را، پس از امروز، نخواهيد ديد، تا اينکه زماني دراز بگذرد. بنابراين از نايب او، عثمان بن سعيد، اطاعت کنيد... [1] .

بدينگونه، امام يازدهم، ضمن تصريح به وقوع غيبت کبري، امام مهدي را به جماعت شيعيان معرفي کرد، و استمرار سلسله ولايت را اعلام داشت.