نخستين نايب خاصِّ مهدي«ع»، عثمان بن سعيد اسدي عَمروي [1] بود، در گذشته- ظاهراً- بعد از 260 هجري قمري، به خاک سپرده در بغداد.

عثمان بن سعيد، از ياران و اصحاب و شاگردانِ موردِ وثوق امام دهم و امام يازدهم بود، و خود در زير سايه امامت تربيت يافته بود. در دوره آن دو امام نيز، وکيل امور ايشان بود. هم امام علي هادي«ع»، و هم امام حسنِ عسکري«ع»، او را تمجيد و توثيق فرموده بودند، و اطمينان خود را نسبت به او ابراز داشته بودند. پس از درگذشت امام يازدهم، و پيش آمدن امر غيبت، عثمان بن سعيد، از سوي حضرت مهدي«ع»، به نيابتِ خاص منصوب گشت، و واسطه ميان امام و شيعيان شد.